قرائت‌های این یکشنبه دو تصویر بسیار زیبا و در عین حال بسیار دشوار را پیش روی ما قرار می‌دهند: تاکستان و میوه‌ها. در قرائت نخست، اشعیای نبی از مردی سخن می‌گوید که تاکستانی داشت و هر کاری از دستش برمی‌آمد انجام داد تا تاکستانش انگورهای خوبی به بار آورد.

«از این رو به شما می‌گویم: پادشاهی خدا از شما گرفته خواهد شد و به قومی داده خواهد شد که میوه آن را به بار آورد.» این قوم جدید کیست؟ کلیسای مسیح است. کلیسای عیسی مسیح چهار ویژگی اساسی دارد: یگانه، مقدس، جهانی و نیرومند و استوار (بر پایه رسولان).

اگر گوش دادن به فرستاده مسیح، گوش دادن به خود مسیح است، پس فرستاده مسیح، یعنی حواری، به جای مسیح عمل می‌کند. بنابراین او فرستاده مسیح است. در دوران باستان، فرستاده به عنوان نماینده پادشاه عمل می‌کرد؛ هر آنچه با فرستاده انجام می‌شد، گویی با خود پادشاه انجام شده بود. از همین رو مسیح با گفتن این سخن: «هر که به شما گوش دهد، به من گوش داده است؛ و هر که شما را رد کند، مرا رد کرده است» (لوقا ۱۰:۱۶)، ما را به عنوان فرستادگان خود منصوب می‌کند. از همین جا وظیفه بسیار سنگین ما پدید می‌

امروز یاد قدیسه ترزای لیسیو را گرامی می‌داریم. او مدت کوتاهی زندگی کرد، اما قدیسه‌ای بزرگ بود. در واقع، تمام خانواده او در قداست بزرگی زندگی کردند. پدر و مادرش قدیس هستند. هر پنج دختر آنان نیز راهبه شدند. قدیسه ترزا برای ورود به صومعه مجبور شد از پاپ اجازه بگیرد، زیرا در حالی که تنها ۱۵ سال داشت، می‌خواست راهبه شود.

امروز ما به عنوان کلیسا، با شادی فراوان عید سه فرشته مقرب بزرگ، یعنی قدیس میکائیل، قدیس جبرئیل و قدیس رافائل را جشن می‌گیریم. آنان فرستادگان خدا هستند. آنان فرستاده شده‌اند تا اراده خدا را به انجام برسانند و محبت، حفاظت و نجات او را به انسان‌ها نشان دهند.

قرائت‌هایی که امروز شنیدیم، ما را دعوت می‌کنند تا درباره موضوعی بسیار مهم برای زندگی‌مان بیندیشیم: آیا ایمان خود را فقط با سخنانمان زندگی می‌کنیم، یا با اعمال ملموسی که زندگی‌مان را دگرگون می‌کنند؟ در قرائت نخست، حزقیال نبی خدایی را به ما معرفی می‌کند که هرگز از دادن فرصت تغییر زندگی به انسان خسته نمی‌شود.

امروز زندگی قدیس پادره پیو اهل پیتِرِلچینا، یکی از شناخته‌شده‌ترین و محبوب‌ترین کشیشان تاریخ کلیسا، را به یاد می‌آوریم. پادره پیو کشیشی بود که با محبتی عمیق به مسیح، عشای ربانی مقدس و مردم دلبسته بود. به عنوان نشانه‌ای آشکار از اتحاد عمیق او با مصائب عیسی، او به عنوان نخستین کشیشی که نشانه‌های زخم‌های مسیح، یعنی استیگماتا، را بر بدن خود حمل می‌کرد، در تاریخ شناخته شد. او این زخم‌ها را حدود پنجاه سال با خود داشت.

در انجیل امروز، عیسی مَثَل کارگرانی را بیان می‌کند که در آخرین ساعت به کار گرفته شدند. داستان چنین است: مردی هنگام سپیده‌دم از خانه بیرون رفت تا برای تاکستان خود کارگر بگیرد. برخی از آنان صبح زود به کار گرفته شدند و بنابراین تمام روز زیر آفتاب کار کردند. در ساعات پایانی روز، حدود ساعت پنج، صاحب تاکستان افراد دیگری را نیز به کار گرفت؛ آنان از ساعت پنج تا شش، تنها یک ساعت کار کردند. هنگامی که زمان پرداخت دستمزد فرا رسید، صاحب تاکستان به همه همان مقدار را پرداخت کرد. یکی از کس

در انجیل دیروز، درباره زنی گناهکار شنیدیم که به پای عیسی افتاد و از او بخشش دریافت کرد. امروز ثمره همان دگرگونی را می‌بینیم: زنی که شروع به پیروی از عیسی کرده است. عیسی نه تنها گناهان او را بخشید، بلکه به او زندگی تازه‌ای بخشید.

انجیل امروز درباره زنی گناهکار به ما میگوید. او وارد خانه شمعون میشود، به عیسی نزدیک میشود و به پاهای او میافتد. او پاهای عیسی را با اشکهایش میشست، با موهایش خشک میکرد، آنها را میبوسید و با روغن معطر مسح میکرد. این زن سعی نمیکند از گذشتهاش دفاع کند یا گناهانش را پنهان کند.

دیروز، به عنوان یک کلیسا، ما جشن تجلیل از صلیب مقدس را جشن گرفتیم. امروز ما رنج مریم مقدس را گرامی میداریم. اینکه این دو روز پشت سر هم قرار گرفتهاند، تصادفی نیست، زیرا رنج مریم عمیقاً با صلیب مسیح مرتبط است.

امروز پیام اصلی قرائت‌های آیین و انجیل بخشیدن است. در قرائت نخست، که از کتاب یشوع بن سیراخ گرفته شده است، چنین می‌خوانیم: کینه و خشم چیزهایی نفرت‌انگیزند… بی‌عدالتی‌ای را که همسایه‌ات در حق تو کرده است ببخش؛ آنگاه وقتی دعا می‌کنی، گناهانت بخشیده خواهند شد.

در انجیل امروز، عیسی چیز بسیار مهمی به ما می‌آموزد: پیش از آنکه به زندگی دیگران نگاه کنیم، باید به زندگی خودمان نگاه کنیم. عیسی می‌گوید: «چرا خاشاکی را که در چشم برادرت است می‌بینی، اما تیر بزرگی را که در چشم خودت است، نمی‌بینی؟»

برادران و خواهران عزیزم، در انجیل امروز، عیسی با گفتن «خوشا به حال شما» راه رسیدن به خوشبختی واقعی را به ما نشان می‌دهد. عیسی به فقرا، گرسنگان، گریه‌کنندگان و کسانی که به خاطر او مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، می‌گوید که خوشا به حال آنان. دنیا ممکن است به ما بگوید که خوشبختی در ثروت، آسایش، موفقیت و تأیید دیگران نهفته است. اما عیسی راهی متفاوت را به ما نشان می‌دهد: خوشبختی واقعی در توکل به خدا و زندگی در محبت اوست.

امروز با شادی فراوان عید میلاد مریم مقدس را جشن می‌گیریم. امروز به یاد می‌آوریم که مریم، که خدا او را برگزید تا مادر نجات‌دهنده باشد، به این جهان آمد. متن انجیل با فهرستی طولانی از نسب‌نامه عیسی آغاز می‌شود. در نگاه نخست، ممکن است تنها فهرستی از نام‌های بسیار به نظر برسد.

قرائت‌های امروز حقیقت بسیار مهمی را برای زندگی مسیحی ما یادآوری می‌کنند: ما مسئول خیر و صلاح یکدیگر هستیم. برای اینکه برادر یا خواهر خود را از راه نادرست دور کنیم، باید او را با محبت هشدار دهیم و در عین حال آن‌قدر فروتن باشیم که هرگاه لازم بود، هشدار و اصلاح دیگران را نیز بپذیریم.

کلام خدا در این یکشنبه ما را با یک سوال بسیار مهم روبرو میکند: پیروی از عیسی واقعاً به چه معناست؟ در انجیل، عیسی با توضیح به شاگردانش شروع میکند که باید به اورشلیم برود، رنج بکشد، طرد شود، بمیرد و دوباره برخیزد. با این حال، پطرس نمیتواند این مسیر را بپذیرد. او مسیحایی بدون رنج، بدون صلیب، بدون انکار نفس میخواهد. سپس عیسی سخنان قدرتمندی به او میگوید:

در انجیل امروز، عیسی مأموریت رهبری رسولان را به پطرس می‌سپارد؛ او را به عنوان نخستین پاپ در تاریخ منصوب می‌کند و کلیسای خود را بر او، یعنی بر پطرس، بنا می‌نهد. از این رو، امروز می‌خواهم همراه با شما دربارهٔ ویژگی‌های اساسی کلیسای مسیح تأمل کنم. برای این منظور از اثر قدیس توماس آکویناس با عنوان «شرح اعتقادنامه» بهره خواهم گرفت.

برادران عزیزم، آشکار است که خادمانی که نخواستند به عروسی پسر پادشاه بروند، یهودیان هستند. عروسی؛ همان‌گونه که قدیس گریگوریوس نیز گفته است، اتحاد طبیعت انسانی و طبیعت الهی (در شخص کلمه) در رحم مریم مقدس است.

امروز کلام خدا پیامی بسیار مهم و امروزی به ما می‌دهد: خدا هیچ‌کس را طرد نمی‌کند. خداوند ما برای همه آمده است و خانهٔ او باید خانهٔ دعا برای همهٔ قوم‌ها باشد. در قرائت نخست، اشعیا نبی اعلام می‌کند که بیگانگانی که به سوی خداوند روی می‌آورند، او را دوست دارند و می‌خواهند در راه او گام بردارند، نیز پذیرفته خواهند شد.