«یوغ مرا بر خود گیرید.» تعلیم مرا به عنوان قانون زندگی خود بپذیرید. «از من بیاموزید.» از من پیروی کنید؛ بکوشید مسیح‌هایی دیگر شوید. تنها راه رسیدن به اتحاد با خدا، پیروی از مسیح است. «من راه هستم.» «من ملایم و فروتن‌دل هستم.» «ملایم»: کسی است که بر خود تسلط دارد و از هوس‌های خود پیروی نمی‌کند. همان‌گونه که قدیس آگوستین می‌گوید،

در نخستین قرائت امروز، سنت پولس چنین می‌گوید: ما از خانوادهٔ خدا هستیم و بر بنیاد رسولان بنا شده‌ایم. این است راز کلیسا؛ بدن عرفانی مسیح. کلیسا همان مسیح است که ما از طریق غسل تعمید بخشی از او شده‌ایم. شخص تعمید یافته در مسیح است؛ با او متحد می‌شود و با او یکی می‌گردد؛ بنابراین، او بخشی از خانوادهٔ خداست.

چه چیزی بیشترین آسیب را به انسان می‌زند؟ شرّ حقیقی چیست؟ شاید بگوییم بیماری‌ها. این‌ها فقط به بدن آسیب می‌زنند. آیا فقر، رنج، یا طردشدگی است؟ این‌ها نیز فقط به بدن آسیب می‌زنند. آیا مرگ است؟ مرگ فقط به بدن آسیب می‌زند؛ زندگی جسمانی را به پایان می‌رساند، اما ما می‌دانیم که روحی جاودانه داریم…

امروز کلیسا با شادی، تولد یحیی تعمیددهنده را جشن می‌گیرد. این جشن بسیار ویژه است؛ زیرا کلیسا معمولاً سالروز درگذشت قدیسان را جشن می‌گیرد، نه روز تولد آنان را. زیرا در درک مسیحی، مرگ پایان نیست، بلکه تولد برای زندگی جاودان است. روز درگذشت قدیسان، روزی است که آنان در اتحاد جاودانه با خدا، برای زندگی نو زاده می‌شوند. با این حال، کلیسا تولد برخی اشخاص ویژه مانند عیسی مسیح، مریم مقدس و یحیی تعمیددهنده را نیز جشن می‌گیرد؛ زیرا آمدن آنان به جهان، جایگاهی یگانه در نقشه نجات خدا دا

«آنچه می‌خواهید مردم با شما رفتار کنند، شما نیز همان‌گونه با آنان رفتار کنید. زیرا این است آنچه شریعت و پیامبران می‌گویند.» عیسی خلاصهٔ ده فرمان و خلاصهٔ شریعت را به ما نشان می‌دهد. این فقط به معنای بدی نکردن نیست. با دیگران کاری را نکن که نمی‌خواهی با تو انجام شود.

برادران و خواهران عزیزم، امروز، ما با شادی فراوان گرد هم آمدهایم تا عروسی ن. و ن. را جشن بگیریم. قرائتهای کتاب مقدس که به آنها گوش میدهیم، با ما از زیباترین و اساسیترین حقیقت زندگی بشر سخن میگویند: عشق. اما این عشق معمولی نیست.

در کتاب مقدس، خداوند به ما میآموزد مهمترین چیز رفتن به بهشت است. به همین دلیل است که او سه بار به ما میگوید از مردم نترسید؛ زیرا آنها فقط میتوانند جسم را بکشند، هیچ کار دیگری نمیتوانند انجام دهند. اما برای جلوگیری از ترس، فرد باید به چیزی یا کسی اعتماد کند. برخی به قدرت خود تکیه خواهند کرد. در این صورت، آنها به خدا وفادار نخواهند ماند، زیرا: «نجات، جلال و زیرا: «جان در برابر جان! انسان تمام جان خود را برای جان خود فدا میکند» (ایوب ۲:۴).

خداوند به ما فرمان میدهد که در آسمان گنج بیندوزیم. ما که بر روی زمین زندگی میکنیم، چگونه میتوانیم این کار را انجام دهیم؟ میان زمین و آسمان چه ارتباطی وجود دارد؟ برای توضیح این موضوع از یک مثال استفاده میکنیم: برای خرید در ترکیه به «لیر ترکیه» نیاز است؛ با پول برزیل نمیتوانم در ترکیه ثروتی برای خود فراهم کنم. اگر بخواهم در ترکیه گنجهایی داشته باشم، باید واحد پول خود را از «رئال» به «لیر ترکیه» تبدیل کنم. در آسمان نیز

در انجیل امروز (متی ۶: ۷-۱۵)، عیسی حقیقتی اساسی در مورد زندگی مسیحی به ما میآموزد: چگونه دعا کنیم. شاگردانش او را در حال دعا مکرر میدیدند و متوجه شدند که دعاهای او متفاوت است. عیسی نه تنها چند کلمه به ما میآموزد، بلکه نگرش درونی که باید هنگام دعا داشته باشیم را نیز توضیح میدهد و کاملترین دعا را به ما میدهد: دعای ربانی (پدر ما در آسمان).

در انجیل امروز، عیسی یک درس معنوی بسیار مهم به ما میدهد. او از صدقه دادن، دعا کردن و روزه گرفتن صحبت میکند؛ اما تأکید واقعی بر خود اعمال نیست، بلکه بر نیتی است که با آن آنها را انجام میدهیم.

عیسی به ما فرمان می‌دهد که دشمنان خود را دوست بداریم. محبت چیست؟ محبت فقط یک احساس نیست، بلکه چیزی فراتر از آن است. محبت یعنی خیرِ شخصِ محبوب را جستن، خواستن و برای آن تلاش کردن. یعنی برای خیرِ دیگری کوشش کردن. اما محبتی که عیسی از ما می‌خواهد از این نیز فراتر می‌رود: محبت حقیقی یعنی خواستنِ خیرِ شخصِ محبوب؛ اما خواستنِ والاترین و مطلق‌ترین خیر، و این همان نجاتِ روح است. پس کسی که برای نجاتِ شخصِ محبوب تلاش می‌کند، آن را می‌خواهد و هرچه در توان دارد برای آن انجام م

من این خطبه را با این سوال شروع میکنم: بعد از پدرش، چیزی که عیسی بیش از همه دوست داشت، مردم بودند. همانطور که پدر مرا دوست داشته است، من نیز شما را دوست داشتهام؛ در عشق من بمانید. (یوحنا ۱۵:۹) ما میدانیم که عشق حقیقی، خیر و صلاح معشوق را میخواهد. و بزرگترین خیر برای یک انسان، رستگاری است. پس این چیزی بود که عیسی بیش از هر چیز آرزویش را داشت. به همین دلیل وقتی مردم را دید، دلش به حالشان سوخت؛ زیرا کسی را نداشتند که راه بهشت را به آنها بیاموزد. آنها مانند گوسفندا

در انجیل امروز، با یکی از زیباترین ویژگیهای قلب عیسی روبرو میشویم: شفقت او. متی قدیس میگوید وقتی عیسی جمعیت را دید، دلش به حالشان سوخت زیرا آنها خسته و درمانده بودند، مانند گوسفندانی بدون چوپان. عیسی جمعیت را صرفاً به عنوان یک جامعه نمیبیند. او هر فرد را به صورت جداگانه میبیند. او رنجها، ترسها، گناهان، مبارزات و امیدهای مردم را میشناسد. او کسانی را میبیند که به دنبال خدا میگردند اما او را نمییابند. او کسانی را میبیند که معنای زندگی را گم کردهاند. او کسانی را میبیند ک

ما داستان ظهور قلب مقدس به قدیسه مارگارت را از پیش می‌دانیم؛ عیسی مسیح بر یک راهبه ظاهر می‌شود و قلب خود را به او نشان می‌دهد. او چنین می‌گوید: «این همان قلبی است که انسان‌ها را بسیار دوست داشته است؛ اما در برابر این محبت، از سوی بسیاری تحقیر و ناسپاسی دیده است.» و خداوند ادامه می‌دهد: «دست‌کم تو بکوش قلب مرا جبران کنی.» پیش از آنکه به فواید وقف شدن به قلب عیسی بپردازیم، می‌خواهم به چهار پرسش پاسخ بدهم؛ دو پرسش از اینها از موعظه‌ی یک نویسنده‌ی مشهور گرفته شده است:

امروز کلیسا عید باشکوهِ مقدس‌ترین بدن و خون مسیح را جشن می‌گیرد. امروز، عشای ربانی مقدس از خیابان‌های بسیاری در شهرهای سراسر جهان عبور می‌کند تا همگان در برابر آن به پرستش و احترام بایستند. برای گرامی‌داشت حضور عیسی در عشای ربانی، فرش‌ها و تزیینات زیبایی در سراسر شهر آماده می‌شود. تصمیم برای اعلام جشن پیکر و خون مسیح برای سراسر کلیسا، از سوی پاپ اوربان چهارم و از طریق سند «Transiturus de hoc mundo» که در ۱۱ اوت ۱۲۶۴ منتشر شد، گرفته شد. در پسِ این تصمیم، گسترش روزافزون پرس

امروز، کلیسا جشن بزرگ عشای ربانی را در سراسر جهان جشن میگیرد. در حالی که جشن کورپس کریستی در بسیاری از نقاط جهان روز پنجشنبه برگزار میشود، در برخی از کشورها و مناطق، مانند اینجا، این جشن به یکشنبه منتقل میشود. به این ترتیب، مؤمنان بیشتری میتوانند در راز عشای ربانی شرکت کنند و با هم ایمان خود را به حضور حقیقی خداوند ابراز کنند.

امروزه این کلیسا یادبود سنت چارلز لوانگا و ۲۱ شهید دیگر اوست. بین سالهای ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۷، آنها توسط پادشاه موانگا از اوگاندا به دلیل مسیحی بودن و محکوم کردن اقدامات پادشاه به شهادت رسیدند. بسیاری از آنها شکنجه و زنده زنده سوزانده شدند. آنها به جای اینکه از ایمان خود به عیسی مسیح دست بکشند، تصمیم گرفتند جان خود را فدا کنند. شهادت آنها همچنان پیام قدرتمندی را به کلیسا و هر مؤمنی امروز میرساند. این روز بزرگداشت این سوال را برای ما مطرح میکند: چه چیزی برای ما ارزشمندتر است:

روز یکشنبه، پس از پنطیکاست، کلیسا جشن تثلیث اقدس را برگزار میکند. بعد از رستاخیز، ما ۵۰ روز صبر کردیم تا روح القدس را جشن بگیریم. ما نزول روح القدس را که بارها توسط عیسی وعده داده شده بود و حواریون منتظر آن بودند، جشن میگیریم. امروز، در این جشن، ما در پدر، پسر و روح القدس متحد هستیم.

متن امروز کتاب مقدس به ما وقتی گدای نابینا شنید که عیسی از آنجا گذشته است، شروع به فریاد زدن کرد و گفت: «ای عیسی، پسر داوود، به من رحم کن!» کتاب مقدس میگوید: «بعضی او را سرزنش کردند که ساکت شود، این آموزه بزرگ کتاب مقدس امروز است: مهم نیست با چه مشکلاتی روبرو میشویم، حتی اگر گناه کنیم، آنچه مهم است این است که از دعا به خدا و درخواست کمک از او دست نکشیم.

امروز ما عید بزرگ پنطیکاست را جشن میگیریم. روز بزرگی که همه در انتظارش بودند و عیسی مسیح وعدهاش را داده بود، امروز در حال وقوع است. امروز روزی است که حواریون روحالقدس را دریافت کردند و روزی است که کلیسا متولد شد. چهل روز پس از عید پاک، عیسی به آسمان عروج کرد. پنجاه روز پس از عید پاک، او روح القدس را برای ما فرستاد. کلمه "پنطیکاست" از کلمه یونانی " ورود روح القدس نشان میدهد که خدا هرگز نمیخواهد ما را تنها بگذارد. خدا ما را نیافریده تا ما را رها کند. او میخواهد تا آخرین