امروز ما عید عروج خداوندمان عیسی مسیح را جشن میگیریم. پس از رستاخیزش، عیسی مستقیماً به آسمان صعود نکرد. او مدتی بر روی زمین ماند و چندین بار بر حواریون خود ظاهر شد تا حقیقت رستاخیزش را نشان دهد. چهل روز بعد، او به آسمان عروج کرد. اگرچه این چهل روز پنجشنبه گذشته به پایان رسید، اما کلیسا این عید را در روز یکشنبه جشن میگیرد. امروز ما همچنین لحظهای را که عیسی رسالت خود را به حواریونش سپرد، جشن میگیریم. عیسی به حواریون خود فرمود: «پس بروید و همه ملتها را شاگرد سازید و ایشا

در کتاب مقدس، عیسی میگوید: «شما غمگین خواهید شد، اما غم شما به شادی تبدیل خواهد شد... و هیچ کس این شادی را از شما نخواهد گرفت.» عیسی این سخنان را قبل از مصلوب شدنش به شاگردانش گفت. آنها هنوز رنجی را که قرار بود تجربه کنند، کاملاً درک نکرده بودند. آنها شاهد رنج و مرگ عیسی خواهند بود و غم و اندوه عمیقی را تجربه خواهند کرد. اما عیسی از قبل به آنها مژده داده بود: رنج پایان نخواهد بود. رستاخیز، غم و اندوه را به شادی ابدی تبدیل خواهد کرد.

امروز کلیسا جشن سنت متی را جشن میگیرد. او پس از خیانت و مرگ یهودا برای تکمیل تعداد دوازده حواری انتخاب شد. در انجیل یوحنا، به دوستی که عیسی به حواریون خود پیشنهاد داد نیز اشاره شده است. دیدن اینکه چگونه این دو متن یکدیگر را تکمیل میکنند، شگفتانگیز است. پس از عروج عیسی به آسمان، حواریون جای خالیای را در میان خود احساس کردند. بنابراین دعا کردند و گفتند: «خداوندا، تو از دل همه آگاه هستی؛ کسی را که برگزیدهای به ما نشان بده.»

امروز ما یاد بانوی ما، فاطمه، را گرامی میداریم. بانوی ما، با انتخاب افراد مختلف در هر یک از حضورهای خود، پیامی برای جهانیان به جا گذاشت. بانوی ما فاطیما در فاطیما، پرتغال، بر سه کودک ظاهر شد. لوسیا ۱۰ ساله، جاسینتا ۷ ساله و فرانسیسکو ۹ ساله بود. او اولین بار در ۱۳ مه ظاهر شد. سپس تا ۱۳ اکتبر، در سیزدهم هر ماه ظاهر میشد. وقتی مریم برای اولین بار ظاهر شد، پرسید: «آیا میخواهید خود را به خدا تقدیم کنید، تمام رنجهایی را که بر شما نازل میکند تحمل کنید، گناهانی را که او را ن

در فصل امروز انجیل یوحنا، عیسی شاگردانش را برای لحظهای دشوار آماده میکند: رفتنش. حواریون غمگین هستند زیرا فقط به غیبت فیزیکی خداوند فکر میکنند. اما عیسی برای آنها توضیح میدهد که رفتن او به معنای رها کردن نیست، بلکه ضرورتی برای آمدن روح القدس است. «رفتن من به نفع شماست.» این ممکن است برای انسانها عجیب به نظر برسد. چطور رفتن عیسی میتواند خوب باشد؟ زیرا وقتی عیسی بر زمین قدم میزد، در مکان و زمان خاصی بود. اما وقتی روحالقدس بیاید، حضور مسیح به همه قلبها و همه زمانها خواهد رسید

در قرائت امروز انجیل یوحنا، عیسی معنای واقعی عشق را به ما میآموزد. زیرا «عشق» یکی از پرکاربردترین کلمات است، اما در عین حال یکی از کلماتی است که در دنیای امروز بیشترین سوءتفاهم در مورد آن وجود دارد. در دنیای امروز، عشق اغلب صرفاً به عنوان یک احساس، یک ماجراجویی زودگذر، منفعت شخصی یا یک هوس گذرا ارائه میشود. مردم اغلب فقط تا زمانی عشق میورزند که به نفعشان باشد، تا زمانی که در عوض چیزی دریافت کنند. عشق نه به عنوان یک فداکاری شخصی، بلکه صرفاً به عنوان راهی برای «احساس خوب» در

کریسوستوموس، تفاسیر بر یوحنا، 74 پس از اینکه خداوند میگوید: «هر چه از من بخواهی، برای تو انجام خواهم داد» (یوحنا ۱۴:۱۳)، برای اینکه مردم فکر نکنند صرفاً درخواست کردن کافی است، اضافه میکند: «اگر مرا دوست دارید، احکام مرا نگه دارید.» گویی میگوید: پس من آنچه را که میخواهی انجام خواهم داد. یا چون وقتی شنیدند که او نزد پدرش میرود، ذاتاً غمگین شدند، گفت: «دوست داشتن من غم خوردن نیست، بلکه نگه داشتن احکام من است.» و عشق همین است: اطاعت و ایمان به کسی که دوستش دارید.

امروز ما بانوی لوخان را جشن میگیریم. او قدیس حامی جامعه مذهبی من و جامعه راهبهها است. او همچنین قدیس حامی آرژانتین است. جشن امروز بزرگداشت بانوی ما است. ظهورهای مختلف مریم به همان مریم اشاره دارد که خود را به طرق مختلف و در کشورهای مختلف آشکار میکند. مجسمه بانوی لوخان از برزیل به آرژانتین منتقل میشد. در طول سفر، به محض رسیدن به لوخان، ارابه گاوی که آن را حمل میکرد، خراب شد. وقتی مجسمه تخلیه شد، گاوها شروع به حرکت کردند؛ اما وقتی دوباره روی ارابه قرار گرفتند، متوقف شدند.

در انجیل امروز، عیسی در مورد ماندن در عشق خود با ما صحبت میکند: «در عشق من بمانید. اگر احکام مرا نگه دارید، در عشق من خواهید ماند.» امروزه، دنیا زیاد درباره عشق صحبت میکند. ما همه جا درباره عشق میشنویم: در آهنگها، فیلمها، رسانههای اجتماعی. اما اغلب، عشق فقط به عنوان یک احساس، یک حس زودگذر ارائه میشود. گفته میشود اگر من چیزی را احساس کنم، عاشق کسی هستم؛ اگر دیگر چیزی را احساس نکنم، عشق تمام شده است.

کتاب مقدس امروز یک تشبیه عمیق اما ساده به ما ارائه میدهد: عیسی تاک است، ما شاخهها هستیم، و پدر باغبان است. عیسی میگوید: «من تاک حقیقی هستم.» این به ما یادآوری میکند که او منبع زندگی ماست. یک شاخه نمیتواند به تنهایی زندگی کند؛ تنها در صورتی میتواند زنده بماند که به تاک متصل باشد. به همین ترتیب، ما فقط زمانی میتوانیم واقعاً زندگی کنیم که به عیسی متصل باشیم. بنابراین، هدف هر کاری که انجام میدهیم باید خشنود کردن عیسی و زندگی مطابق با اراده او باشد. «در من بمانید، و من در شم

انجیل امروز یکی از عمیقترین لحظات سخنرانی خداحافظی عیسی با شاگردانش را به ما ارائه میدهد. عیسی میگوید: «من برای شما آرامش به جا میگذارم؛ من آرامش خودم را به شما میدهم. من آن را آنطور که دنیا میدهد به شما نمیدهم.» این کلمات از آرامش معمولی سخن نمیگویند. این آرامشی است که از اتحاد با خدا زاده میشود، آرامشی که عمیقاً روح انسان را دگرگون میکند. عیسی میدانست که شاگردانش با ترس، عدم اطمینان و سختی روبرو خواهند شد. از این رو به آنها هشدار میدهد: «ناراحت و هراسان نباشید». آرام

«دلهایتان متزلزل نشود؛ به خدا ایمان داشته باشید و به من نیز ایمان داشته باشید.» اینگونه است که عیسی انجیل را آنطور که امروزه میشناسیم آغاز میکند. در این یکشنبهها در طول دوره عید پاک، که به پنطیکاست منتهی میشود، ما بخشهایی از انجیل سنت یوحنا را خواهیم خواند. در این متون، عیسی شاگردانش را برای زمانی آماده میکند که دیگر در میان آنها نخواهد بود. زیرا عیسی بر روی صلیب مرد، دوباره زنده شد و سپس روح القدس را فرستاد. در کتاب مقدس امروزی، عیسی با این جمله شروع میکند و به ما میگوی

در کتاب مقدس امروزی، عیسی حقیقتی عمیق را به ما یادآوری میکند: «هر که آنچه را که من میفرستم بپذیرد، مرا پذیرفته است و هر که مرا بپذیرد، فرستنده مرا پذیرفته است.» (یوحنا ۱۳:۲۰) این گفته به ما نشان میدهد که خدا از طریق مردم کار میکند. عیسی شاگردان، خادمان و رسولان خود را میفرستد. و پذیرفتن این فرستادگان، در واقع پذیرفتن خود عیسی است.

امروز ما سنت کاترین سینا، قدیس حامی اروپا را گرامی میداریم. او زنی ساده اما خارقالعاده بود؛ زنی غیر روحانی که خود را وقف خدا کرده بود و به ما میآموزد که قدرت واقعی کلیسا از تقدس و زندگی درونی سرچشمه میگیرد. کاترین نه راهبهای در صومعه بود، نه دانشمندی بزرگ با معیارهای انسانی، و نه هیچ مقام والایی داشت. او زن جوانی از خانوادهای ساده بود که در دنیا زندگی میکرد اما قلبش کاملاً وقف خدا بود.

سنت لوئیس ماری گرینیون دو مونتفورت یکی از مبلغان بزرگ کلیسا و معلم بزرگی در زمینه ارادت واقعی به مریم مقدس بود. تمام زندگی او با یک آرزوی واحد مشخص شده بود: رساندن روحها به سوی عیسی مسیح. و او کشف کرد که مطمئنترین، سریعترین و کاملترین راه برای انجام این کار از طریق مریم مقدس است. او در سال ۱۶۷۳ در فرانسه متولد شد. از کودکی، او ارادت عمیقی به مریم مقدس داشت. در سنین پایین، نام «مریم» را به نام خود اضافه کرد، که نشانهای از ارادت کامل او به مادر خدا بود. او به مقام کشیشی م

امروز انجیلی را میخوانیم که در آن عیسی خود را به عنوان چوپان نیکو معرفی میکند. این یکی از رؤیاهایی است که در آن عیسی سعی میکند به ما کمک کند تا بفهمیم او کیست و میزان عشقش به ما چقدر است. عیسی میگوید که او دروازه گوسفندان است. گوسفندان از او عبور میکنند و او میگوید: «هر که از طریق من وارد شود نجات خواهد یافت؛ او به داخل و خارج میآید و چراگاه پیدا میکند.» کسانی که از طریق عیسی وارد میشوند، نجات خواهند یافت. عیسی آمد تا به ما حیات و حیات فراوان ببخشد. ما گوسفندان هست

متن انجیل امروز سه نقص ایمان را در میان شاگردان در عمواس آشکار میکند؛ ما نیز به عنوان شاگردان قرن بیست و یکم میتوانیم در این نقصها گرفتار شویم. اولین نقص در ایمان، فقدان ایمان به کتاب مقدس است که کلام خداست. کتاب مقدس در بسیاری از جاها در مورد فرستادن یک ناجی توسط خدا صحبت میکند. این ناجی ما را با مردن و دوباره زنده شدن نجات میدهد. «اما خواست خداوند این بود که او را خرد کند و رنج دهد، و اگرچه خداوند جان او را قربانی گناه میکند، اما نسل او را خواهد دید و روزهای او را طولانی

انجیل امروز یکی از عمیقترین و آرامشبخشترین حقایق ایمان ما را به ما ارائه میدهد: خداوند پسر خود را نه برای داوری جهان، بلکه برای نجات جهان از طریق او فرستاد. «خداوند جهان را آنقدر دوست داشت که...» - همه چیز با این جمله آغاز میشود. قبل از هر فرمانی، قبل از هر قانونی، قبل از هر انتظاری، عشق وجود دارد. خداوند نه برای داوری، بلکه برای عشق ورزیدن عمل میکند. احکامی که او میدهد برای زندانی کردن ما نیست، بلکه برای هدایت ما به سوی زندگی حقیقی است.

برادران و خواهران عزیز، امروز جشنهای عید پاک خود را ادامه میدهیم. این عید چنان مهم است که به مدت هشت روز در کلیسا جشن گرفته میشود. ما میدانیم که پس از رستاخیزش، عیسی بر بسیاری از مردم ظاهر شد تا تأیید کند که واقعاً رستاخیز کرده است. او تعلیم داده بود که دوباره زنده خواهد شد؛ با این حال، بسیاری معنای آن را کاملاً درک نمیکردند. بنابراین، برای تقویت ایمان آنها، او میخواست ظاهر شود و معنای رستاخیز را به آنها نشان دهد. چهل روز پس از رستاخیزش، عیسی به آسمان صعود کرد. پنجاه رو

در کتاب مقدس امروزی، با صحنه ای روبرو می شویم که هم بسیار انسانی و هم در عین حال الهی است. دانشآموزان دور هم جمع شدهاند، در حالی که هنوز از آسیب روحی مصائب عیسی گیج و مبهوت هستند. اگرچه شهادت کسانی را که میگویند خداوند را دیدهاند شنیدهاند، اما دلهایشان هنوز آشفته است؛ آنها بین امید و ترس مردد هستند. و درست در همان لحظه، عیسی مسیح در میان آنها ظاهر میشود و میگوید: «سلام بر شما!» اما آنها آنطور که انتظار داریم فوراً خوشحال نمیشوند.