دان آندرهآ سانتورو
(۱۹۴۵–۲۰۰۶)
دون آندرهآ سانتورو در ۷ سپتامبر ۱۹۴۵ در پریورنو، ایتالیا متولد شد.
در سال ۱۹۵۶، خانوادهاش به رم نقل مکان کردند. دو سال بعد، در سال ۱۹۵۸، او وارد حوزه علمیه شد. او در سال ۱۹۷۰ به مقام کشیشی رسید.
او حرفه کشیشی خود را در کلیسای سانتی مارسلینو ای پیترو در رم آغاز کرد؛ سپس به عنوان دستیار کشیش در کلیسای تراسفیگوراتسیونه خدمت کرد. در سال ۱۹۸۱ به عنوان کشیش بخش گسو دی ناصره و در سال ۱۹۹۴ به عنوان کشیش بخش سانتی فابیانو ای ونانزیو منصوب شد.
ارتباطات گسترده دان آندرهآ با خاورمیانه (که با اقامت شش ماهه در اورشلیم در اواخر دهه ۱۹۸۰ آغاز شد) و سفرهای زیارتی متعدد به کشورهای مختلف منطقه، این باور را در او تقویت کرد که کلیسا مدیون خاورمیانه است، جایی که او آن را مکانی میدانست که خداوند خود را به بشریت آشکار کرده است. با انگیزه این حس قدردانی، او درخواست کرد که تحت برنامه fidei donum از اسقفنشین خود به ترکیه اعزام شود. این درخواست در سال ۲۰۰۰ پذیرفته شد و دان آندرهآ به ترکیه اعزام شد.
دان آندرهآ که ابتدا در شانلیاورفه-حران و سپس در ترابزون به مدت پنج سال خدمت کرده بود، در ۵ فوریه ۲۰۰۶، هنگام دعا در کلیسایی که به او محول شده بود، به قتل رسید.
این مطلب از یادداشتی در زندگینامهی او در کتاب «نامههایی از ترکیه» گرفته شده است.
https://www.finestramedioriente.it/index.php/don-andrea/biografia
