top of page
Search

خطبه – یادبود همهٔ مؤمنان درگذشته – ۲ نوامبر ۲۰۲۶

Nov 2
3 min read


امروز، به یاد همهٔ مؤمنان درگذشته، برای تمامی کسانی که از دنیا رفته‌اند دعا می‌کنیم تا بتوانند وارد بهشت شوند.

امروز روز ویژه‌ای برای زیارت گورستان، دعا برای روح درگذشتگان و تأمل دربارهٔ مرگ است. هنگامی که ما از دنیا برویم، دعاهای کسانی که هنوز در قید حیات هستند، برای ما بسیار اهمیت خواهد داشت.

ازاین‌رو، امروز باید برای کسانی که پیش از ما از دنیا رفته‌اند دعا کنیم. کسانی که در برزخ هستند، برای ورود به بهشت به دعاهای ما نیاز دارند.

قرائت‌های امروز ما را دعوت می‌کنند تا دربارهٔ سرنوشت ابدی خود تأمل کنیم.

راز وجود انسان در محدود بودن آن نهفته است. ما برای همیشه در این جهان باقی نخواهیم ماند.

زندگی ما نیز روزی به پایان خواهد رسید. و هنگامی که به پایان برسد، همه‌چیز را در این جهان بر جای خواهیم گذاشت. هیچ‌یک از دارایی‌های خود را با خویش نخواهیم برد.

تنها چیزی که با خود خواهیم برد، اعمال نیکی است که انجام داده‌ایم.

قرائت نخست امروز، ایمان ایوب را به ما نشان می‌دهد: «پس از آنکه پوستم از میان برود، با بدنی نو خدا را خواهم دید. من خود او را خواهم دید، با چشمان خودم، نه دیگری.» (ایوب ۱۹:‏۲۶–۲۷).

یقین به زندگی پس از آخرین وداع، مرگ را برای مسیحیان سرشار از امید می‌سازد. روز مرگ ما را می‌توان با روز تولد حقیقی‌مان، آخرین تولدمان و تولد ما در بهشت مقایسه کرد.

یکی از قدیسان، مرگ را به کودکی تشبیه کرده است که خود را به آغوش پدر و مادرش می‌اندازد. محبت خدا تمام ترسی را که ممکن است از مرگ داشته باشیم، از میان می‌برد.

قدیس فرانسیس با شادی به مرگ می‌اندیشید و آن را «خواهر» خود می‌نامید.

ما باید هر روز با کلمات مزمور دعا کنیم: «یک چیز از خداوند خواسته‌ام و تنها همان را می‌طلبم: اینکه در تمام روزهای عمرم در خانهٔ خداوند ساکن باشم، زیبایی خداوند را بنگرم و در معبد او با شگفتی تأمل کنم.» (مزمور ۲۶[۲۷]:‏۴).

مرگ تنها دری است که به سوی زندگی حقیقی گشوده می‌شود.

«امید ما را نومید نمی‌سازد.» قدیس پولس در قرائت دوم امروز این حقیقت را به ما یادآوری می‌کند (رومیان ۵:‏۵).

و امید ما بر محبت خدایی استوار است که برای ما جان داد تا زندگی خود را به ما ببخشد. خون او ما را از مرگ ابدی نجات می‌دهد.

عیسی بر مرگ پیروز شده است. و ما نیز همراه با عیسی می‌توانیم بر مرگ پیروز شویم.

هنگامی که می‌گوییم عیسی بر مرگ پیروز شده است، منظور این است که مرگ دیگر پایانی ترسناک نیست، بلکه آغازی است که می‌توان با اشتیاق در انتظار آن بود.

همراه با عیسی، مرگ به آغاز زندگی حقیقی تبدیل می‌شود؛ زندگی‌ای که تا ابد در کنار خدا ادامه خواهد یافت.

بااین‌حال، برای ورود به بهشت، باید در این جهان برای قدیس شدن تلاش کنیم.

در پایان، هنگامی که دربارهٔ ارادهٔ پدر تأمل می‌کنیم، آن‌گونه که در این کلمات بیان شده است: «هر که پسر را ببیند و به او ایمان آورد، حیات جاودان داشته باشد» (یوحنا ۶:‏۴۰)، این بخش از انجیل به ما تسلی می‌بخشد.

افزون بر این، عیسی با سخنان سرشار از محبت خود به ما آرامش می‌دهد: «هرآنچه پدر به من می‌دهد، نزد من خواهد آمد، و هر که نزد من آید، هرگز او را بیرون نخواهم راند.» (یوحنا ۶:‏۳۷).

ازاین‌رو، باید با دلی فروتن، توبه‌کار و سرشار از اعتماد به عیسی ایمان داشته باشیم. عیسی نجات ما را می‌خواهد.

امروز برای همهٔ درگذشتگان دعا کنیم و از خدا بخواهیم که آنان تا ابد در بهشت در کنار او باشند.

 
 
 

Comments


Commenting on this post isn't available anymore. Contact the site owner for more info.

خطبه

bottom of page