Sevgili kardeşlerim, bugün hâlâ Paskalya’yı kutluyoruz. Bu o kadar büyük bir bayramdır ki, Kilise’de sekiz gün boyunca kutlanır. Dirilişten sonra İsa’nın, gerçekten dirildiğini doğrulamak için birçok kişiye göründüğünü biliyoruz. İsa dirileceğini öğretmişti; ancak insanlar bunun ne anlama geldiğini tam olarak anlayamamıştı. Bu yüzden insanların imanını güçlendirmek için ortaya çıkıp dirilişin ne olduğunu göstermek istedi. Dirilişten kırk gün sonra İsa göğe yükseldi. Dir

Bugünkü İncil’de çok insani ama aynı zamanda ilahi bir sahneyle karşılaşıyoruz. Öğrenciler bir araya gelmişler, İsa’nın Çilesi sonrası yaşadıkları sarsıntının etkisi altındalar. Rab’bi gördüklerini söyleyenlerin tanıklığını duymuş olsalar bile, kalpleri hâlâ karışık; umutla korku arasında gidip geliyorlar. Ve tam bu anda, İsa Mesih onların ortasında beliriyor ve şöyle diyor: “Size esenlik olsun!” Ama beklediğimiz gibi hemen sevinmiyorlar.

Paskalya haftasındayız. Bu hafta boyunca, Pazar gününe kadar her gün Paskalya’dır. Bu o kadar büyük bir bayramdır ki haftanın her günü Paskalya olarak yaşanır. Bu haftanın İncil metinlerinde de Diriliş’ten sonra İsa’nın öğrencilerine görünüşlerini göreceğiz. İsa dirilir ve gerçekten dirildiğini göstermek için öğrencilerine görünür. Bugünkü İncil metni bize Diriliş’ten sonraki en dokunaklı karşılaşmalardan birini sunar: Mecdelli Meryem ile İsa Mesih arasındaki buluşma.

Kardeşlerim, Bugün imanımızın merkezini kutluyoruz: İsa’nın Dirilişi. Bu sadece geçmişte olmuş bir olayı anmak değildir; hayatımızı dönüştüren canlı bir gerçektir. Paskalya, hayatın ölümü yendiği, ışığın karanlığı aştığı ve umudun umutsuzluğu geride bıraktığı gündür. İncil’de, Mecdelli Meryem’in daha hava karanlıkken mezara gittiğini duyuyoruz. Taşın kaldırıldığını görünce öğrencileri çağırmaya koşuyor.

Korkmayın! Çarmıha gerilmiş olan İsa'yı aradığınızı biliyorum. O burada yok; söylemiş olduğu gibi dirildi! Melek, bu sözlerle kadınları İsa'nın dirilişi konusunda uyarmaktadır. Ayrıca bu sözler bize İsa'nın dirildiğini de duyurur! Ve gerçek, ölümün karanlığı, yerini tüm dünyayı aydınlatan ışığa bıraktı. Artık zaferden eminiz çünkü Mesih dirildi! Bu, tüm gecelerin en kutsal gecesidir, çünkü kurtuluşumuz bu gecede gerçekleşmiştir ve sürekli olarak da gerçekleşmektedir.

Bugün Kutsal Cuma’yı kutluyoruz. Bugün ve yarın Kilise hiçbir Sakrament kutlamıyor. Bunlar, Kutsal Ayin'in kutlanmadığı yılın tek günleridir, çünkü bugün İsa'nın Çarmıhta ölümünün fedakarlığını kutluyoruz. Ekmek ve Şarap'ın kutsama sözleri söylenmiyor. Bu gün, Efkaristiya'da İsa'ya tapınma imkânımız da yok, çünkü Kutsal Çarmıh'ta İsa'nın huzuruna tapınıyoruz. Kiliseler boş, daha hüzünlü, daha karanlık kalır. Kurtarıcımız öldüğü için her şey cenaze havasına bürünür.

Sevgili kardeşlerim, Bugünkü ayinde, İsa’nın Çarmıha uzanan yolunda O’nu daha yakından takip etmeye başlıyoruz. Bu yol, İsa’nın bize Efkaristiya’da kendini bıraktığı ve aynı zamanda Havarileri, yeryüzünde O’nun misyonunu sürdürecek rahipler olarak atadığı Son Akşam Yemeği ile başlar. İsa sadece Havarilerle bu akşam yemeğini yemekle kalmadı, aynı zamanda Havarilere ne yapmaları gerektiğini de öğretmek istedi. Ve bu, Allah'ın bize olan sevgisinin büyüklüğünü gösterir.

Bugün, yılın en önemli haftası olan Kutsal Hafta’nın başlangıcı olan Palmiye Pazarı’nı kutluyoruz. İsa’nın Yeruşalim’e Girişi Bayramını kutluyoruz. Bugün, yaklaşan İsa’nın ölümü nedeniyle yas belirtisi olarak kilisedeki heykellerin örtüldüğünü görüyoruz. Ayrıca, İsa’nın çarmıhtaki ölümünün hepimize Diriliş’i bahşettiğini hatırlamak için heykelleri örtüyoruz. Azizlerimizin olması, İsa'nın bizim için ölmüş ve dirilmiş olmasından kaynaklanmaktadır.