Palmiye Pazarı ve Rabbin Çilesi – 29 Mart 2026

Bugün, yılın en önemli haftası olan Kutsal Hafta’nın başlangıcı olan Palmiye Pazarı’nı kutluyoruz. İsa’nın Yeruşalim’e Girişi Bayramını kutluyoruz.

Bugün, yaklaşan İsa’nın ölümü nedeniyle yas belirtisi olarak kilisedeki heykellerin örtüldüğünü görüyoruz. Ayrıca, İsa’nın çarmıhtaki ölümünün hepimize Diriliş’i bahşettiğini hatırlamak için heykelleri örtüyoruz. Azizlerimizin olması, İsa'nın bizim için ölmüş ve dirilmiş olmasından kaynaklanmaktadır.

İsa, çarmıhta ölümüyle bizim için cennetin kapılarını açtı. Bugünkü ayinde İncil'den iki bölüm okunuyor. Ayinin başında, İsa'nın Kudüs'e zaferle girişini anlatan günün İncil bölümünü okuyoruz. Ardından, İsa'nın Çilesi'nin anlatımını okuyoruz. Bu nedenle, bugünkü Pazar gününe “Palmiye Pazar” ve “Rab'bin Çilesi Pazar” diyoruz. Kilise, Çarmıha Gerilme öyküsünü Paskalya Pazarından bir hafta önceye koydu çünkü pek çok kişi Perşembe, Cuma ve Cumartesi günkü kutlamalara katılamıyor. Böylece, kutlamalara katılmasalar bile, herkes Paskalya'yı kutlamadan önce İsa'nın Çarmıha Gerilme öyküsünü okuyabilir.

Bugünkü İncil metni, Matta İncili, Kutsal Kitap içinde bize İsa’nın Yeruşalim’e girişini anlatır. İsa’nın bir eşeğe binerek şehre girmesi çok derin bir anlam taşır. O, dünyasal güç ve ihtişamla gelen bir kral değil; alçakgönüllü, barış getiren bir Kraldır. Herkes İsa'dan, bu dünyada tanıdığımız krallar gibi bir kral olmasını bekler. İsa böyle gelmez. İsa, bir mağaranın alçakgönüllülüğü ve yoksulluğu içinde doğar. Ailesiyle birlikte alçakgönüllülük ve yoksulluk içinde yaşar ve çarmıhta ölür. İsa, krallığının bu dünyada olmadığını bize öğretmek için gelir. Bu dünya herkes için geçicidir. O, gökte hüküm sürmek için gelir.

Halk O’nu dallarla ve sevinçle karşılar, “Davut Oğlu’na hosanna!” diye bağırır. Ama biliyoruz ki, aynı kalabalık birkaç gün sonra “O’nu çarmıha ger!” diye bağıracaktır. Bu durum insan kalbinin ne kadar değişken olabileceğini gösterir. Coşku kolaydır, ama sadakat zordur. İsa'yla tanışıp O'nu tanımaya başladığımızda çok heyecanlanırız, ama daha sonra ne kadar çok zorlukla karşılaşacağımızı gördüğümüzde gücümüzü yitirmeye başlarız. Çarmıhı ve acıyı gördüğümüzde, yanlış bir şey yaptığımızı düşünerek cesaretimiz kırılır. Ancak İsa'nın yolu böyledir. İsa'yı tanımanın sevinci ve sevgisinden, O'nunla birlikte ölmek için acıya ve Çarmıha kadar. Normal hayatta Haç'tan, hastalığın acısından kaçmamızın bir yolu yoktur. Ancak İsa'nın acısını gördüğümüzde tüm bunlar yeni bir anlam kazanır. O acı çekti ve öldü, ama her şey orada bitmedi. O, acıyı ve ölümü yenerek bunun son olmadığını gösterdi. İsa'nın Diriliş'te bize vermek istediği hayat, karanlık ve acı dolu anlardan geçecektir. Ancak İsa’ya olan umudumuz, İsa’ya gerçekten inanırsak acının asla son olmayacağını görmemizi sağlar. O, tüm acıyı neşeye dönüştürecektir. Ancak acı, bu yolun kaçınılmaz bir parçası olacaktır. Palmiye Pazar günü, İsa'yı hayatımızın kralı olarak kutlamaya davet ediyor bizi. İsa, sadece ihtiyaç duyduğum anlarda aradığım biri olamaz. O'na hayatımızı tamamen ve koşulsuz olarak teslim etmeliyiz, O'nun bize vermek istediği her şeyi kabul ederek. Ve bu yolda, O bize pek çok sevinç verecek, ama aynı zamanda pek çok acıdan geçmemize izin vererek bize öğretecek.

Yılın en önemli haftası olan Kutsal Hafta'nın başlangıcında, Mesih ile birlikte yürümek için davet ediliyoruz: • Kutsal Perşembe günü, Son Akşam Yemeği'nde hizmet olarak ortaya çıkan sevgiyi derinlemesine düşünürüz. • Kutsal Cuma günü, çarmıhta en uç noktaya ulaşan sevgiyi görürüz. • Kutsal Cumartesi günü, sessizliği ve bekleyişi yaşarız. • Ve Paskalya Pazarında, yaşamın ölüm üzerindeki zaferini kutluyoruz. Bu nedenle, bu gün sadece bir anma değil, her adımı İsa ile yoğun bir şekilde yaşamaya yönelik bir davettir. Bugün taşıdığımız dallar sadece bayramın sembolleri değil, aynı zamanda bir taahhüttür. Sadece alkışların coşkusunda değil, aynı zamanda çarmıhın sadakatinde de Mesih’i takip etme taahhüdü. Sadece özel günlerde Hristiyan olmakla kalmayıp, her an İsa'nın yanında kalabilen gerçek havariler olabilmemiz için lütuf dileyelim. Bu Kutsal Hafta, kalplerimizi derinden dönüştürsün.

Meryem Ana, bizim için aracılık etsin ki, tıpkı kendisi gibi, ister sevinçte ister acıda, her zaman İsa ile birlikte yaşayabilelim. Amin.