Paskalya Pazarı Vaazı – 5 Nisan 2026 – A Yılı

Kardeşlerim, Bugün imanımızın merkezini kutluyoruz: İsa’nın Dirilişi.

Bu sadece geçmişte olmuş bir olayı anmak değildir; hayatımızı dönüştüren canlı bir gerçektir. Paskalya, hayatın ölümü yendiği, ışığın karanlığı aştığı ve umudun umutsuzluğu geride bıraktığı gündür.

İncil’de, Mecdelli Meryem’in daha hava karanlıkken mezara gittiğini duyuyoruz. Taşın kaldırıldığını görünce öğrencileri çağırmaya koşuyor. Petrus ve diğer öğrenci mezara koşuyorlar. Orada bazı işaretler görüyorlar: boş mezar, yerde duran keten bezler, düzgünce katlanmış örtü. Ve sonra İncil şöyle diyor: “Gördü ve iman etti.” Ama o ne gördü? O anda dirilmiş İsa’yı görmedi. Sadece işaretleri gördü: boş bir mezar, izler, sessizlik, yokluk. Ve buna rağmen… iman etti.

Bu, bizim imanımız hakkında çok şey söylüyor. Biz de çoğu zaman her şeyi açıkça görmeyiz. Elimizde kesin kanıtlar olmaz. Ama işaretlerimiz vardır: lütuf anları, sevgi deneyimleri, günlük hayatımızdaki küçük “dirilişler”. Ve biz de o sevilen öğrencinin yolunu izlemeye çağrılıyoruz: kalbin gözleriyle görmek ve iman etmek.

Birinci okumada, Aziz Petrus cesaretle ilan eder: İsa iyilik yaparak yaşadı, öldürüldü ama Allah onu üçüncü günde diriltti. Ve Petrus der ki: biz bunun tanıklarıyız. Petrus, İsa'yı üç kez inkâr etmişti. Tövbe etti, af diledi ve dirilişe tanık olmak ve Kilise'nin ilk başı olmak için geri döndü. İşte esas nokta budur: Paskalya imanı tanıklıktan ve karşılaşmadan doğar. Havariler sadece duymadılar; Dirilmiş Olan’la karşılaştılar. Bu karşılaşma onların hayatını tamamen değiştirdi.

Peki bizler için bugün iman etmek ne demektir?

• Dirilişe inanmak sadece geçmişteki bir gerçeği kabul etmek değildir. Bu, Mesih’in bugün de diri olduğunu fark etmektir:

• nefret yerine bağışlama galip geldiğinde,

• biri yeniden başladığında,

• her şeyin bittiği yerde umut yeniden doğduğunda.

• En önemlisi: Dirilişe iman etmek, İsa'nın hâlâ hayatta olduğunu bilmek demektir. O dünyada yaşıyor ve hayatlarımızda var olmak istiyor. O yaşıyor ve bize hayat vermek istiyor.

  
  

Dirilişe iman etmek aynı zamanda tüm acıların geçici olduğunu bilmek demektir. Bu dünyadaki yaşam, cennetteki gerçek ve ebedi mutluluğa hazırlıktır. Belki biz de Mecdelli Meryem gibi kendi acılarımızın, hayal kırıklıklarımızın ve korkularımızın “mezarına” gidiyoruz. Ve her şey karanlık görünüyor. Ama Paskalya bize şunu söyler: taş kaldırıldı.

Allah, biz henüz tam fark etmesek bile, şimdiden çalışıyor. “Kardeşlerim, gördü ve iman etti.” Bugün biz de bu adımı atmaya davet ediliyoruz: her şeyi görmeden inanmayı, ama inanarak yeni gözlerle görmeyi.

Dünyaya iman gözüyle bakmaya davet ediliyoruz. Allah, herkese yaşam vermek ve herkesin kurtulması için dünyada çalışmaktadır. Hayatımızın her anında imanla bakmayı öğrenmeliyiz.

Allah bana ne öğretmek istiyor?

Yaşadığım bu durum, kendimi daha iyi tanımama ya da İsa’yı daha iyi tanımama nasıl yardımcı oluyor?

İman bakışı bize şunu gösterir: Allah her zaman her şeyin kontrolündedir ve bizi asla terk etmez. Bizim yapmamız gereken, kendimizi Allah’a teslim etmek ve hayatımızda O’nun isteğini kabul etmektir.

İsa’nın Dirilişi içimizdeki imanı yenilesin. Biz de Petrus gibi tanık olalım ve hayatımızla ilan edelim: Mesih dirildi! O yaşıyor!

Meryem Ana, bizlere gerçek hayatı ve ebedi mutluluğu vermek isteyen İsa'nın dirilişine olan imanımızı her zaman korumamıza yardımcı olsun.