موعظه – هیچ‌کس صدای او را در کوچه‌ها نخواهد شنید (متی ۱۲:‏۱۴–۲۱) – ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶

در انجیل بارها می‌بینیم که عیسی اجازه نمی‌دهد همگان از معجزه‌ای که انجام داده است آگاه شوند؛ درست مانند بخشی از انجیل که اندکی پیش شنیدیم.

بسیاری در پی او رفتند و عیسی همهٔ آنان را شفا داد. سپس به آنان هشدار داد که هویت او را آشکار نکنند. این اتفاق افتاد تا سخنی که به‌واسطهٔ اشعیای نبی گفته شده بود، تحقق یابد:

«این است خادم من که او را برگزیده‌ام،

محبوب من که جانم از او خشنود است.

روح خود را بر او خواهم نهاد،

و او عدالت را به قوم‌ها اعلام خواهد کرد.

نزاع نخواهد کرد و فریاد نخواهد زد؛

و کسی صدایش را در کوچه‌ها نخواهد شنید.

نیِ خردشده را نخواهد شکست،

و فتیلهٔ نیم‌سوخته را خاموش نخواهد کرد،

تا عدالت را به پیروزی رساند.

و قوم‌ها به نام او امید خواهند بست.»

نزاع نخواهد کرد و فریاد نخواهد زد؛ هیچ‌کس صدای او را در کوچه‌ها نخواهد شنید.

خداوند عیسی برای نجات بشریت می‌آید، اما نه با روش‌هایی که جهان به کار می‌گیرد؛ زیرا اگر نجات‌دهنده‌ای را تنها بر اساس معیارهای انسانی و دنیوی تصور کنیم، باید قدرتمند به نظر برسد، دشمنانش را نابود کند و بر آنان فرمان براند. بر اساس چنین نگرشی، فروتنی و حلم نشانهٔ ضعف است.

اما همان‌گونه که اشعیای نبی می‌گوید، مسیح فریاد نمی‌زند، صدای خود را بلند نمی‌کند و خویشتن را در مرکز توجه قرار نمی‌دهد. همان‌طور که بارها در انجیل می‌بینیم، هرگاه احتمال می‌رود عیسی در کانون توجه همگان قرار گیرد، عقب‌نشینی می‌کند و خود را پنهان می‌سازد؛ زیرا رسالت او دیده‌شدن یا به نمایش گذاشتن قدرت و اقتدارش نیست، بلکه سکوت، فداکاری، رنج‌کشیدن و مردن بر صلیب است؛ زیرا جلال حقیقی او همین است.

عیسی برای نجات ما به تحسین مردم نیاز ندارد؛ او نیامد تا صرفاً معجزه انجام دهد، بلکه آمد تا جان خود را برای ما فدا کند.

بنابراین به‌روشنی می‌بینیم که روش‌های عیسی کاملاً با روش‌های جهان در تضاد است.

زیرا هنگامی که جهان در پی رسیدن به هدفی معین است، هیچ حد و مرزی برای خود نمی‌شناسد؛ جهان و کسانی که به آن تعلق دارند، به دروغ، تهمت، تحقیر و بی‌عدالتی متوسل می‌شوند...

جهان می‌کوشد رقیب خود را نابود، حذف و خوار سازد. این حقیقت را به‌خوبی در رفتار فریسیان می‌بینیم که برای کشتن عیسی از هیچ کاری فروگذار نکردند؛ همهٔ اتهام‌ها دروغ بود و همه‌چیز بی‌عدالتی بزرگی بود.

اما عیسی فریاد نمی‌زند، پاسخ نمی‌دهد و خود را به صحنه تحمیل نمی‌کند؛ تنها سکوت می‌کند و خاموشانه رنج می‌کشد. دشمنانش را دوست می‌دارد و برای آمرزش آنان دعا می‌کند؛ خود را برای کسانی که از او نفرت دارند فدا می‌سازد، همواره می‌بخشد و همیشه رحیم است، حتی نسبت به کسانی که به او خیانت می‌کنند.

و ما که به مسیح تعلق داریم و نه به جهان، باید به یاد داشته باشیم که روش‌های ما باید روش‌های مسیح باشد، نه روش‌های دیگران.

نمی‌توانیم بگوییم از عیسی پیروی می‌کنیم و سپس به شیوه‌ای کاملاً مخالف او رفتار کنیم.

در برابر هرگونه بی‌عدالتی که ممکن است با آن روبه‌رو شویم، عیسی از ما می‌خواهد همانند او خاموشانه رنج بکشیم، دشمنان خود را ببخشیم و برای آنان دعا کنیم.

…

از مریم مقدس درخواست کنیم که فیض همیشه متعلق‌بودن به عیسی و نه به جهان را برای ما بطلبد.