موعظه – دلگرم باشید! من هستم، نترسید! (متی ۱۴:۲۲–۳۳) – ۹ اوت ۲۰۲۶

در انجیل امروز، از کتاب متی، بخش بسیار مهمی را می‌خوانیم که در آن عیسی به ما نشان می‌دهد حضور خدا چگونه در زندگی ما آشکار می‌شود.

در قرائت نخست، از کتاب پادشاهان، ایلیا بر کوه حوریب دعا می‌کند.

خدا از ایلیا خواسته بود که به کوه برود و دعا کند، زیرا می‌خواست خود را بر او آشکار سازد.ما نیز اغلب برای یافتن سکوت و فضای دعا باید از فعالیت‌های روزمره خود فاصله بگیریم و بتوانیم خدا را در سکوت بیابیم.

پیش از آن‌که خدا خود را آشکار سازد، باد شدیدی می‌وزد و سختی‌ای پدید می‌آید.

بادی وزید، سپس زمین‌لرزه‌ای و آتشی آمد، اما خدا در هیچ‌یک از آن‌ها نبود.

خدا خود را در خشم، کینه، هیاهو و توهین آشکار نمی‌سازد.

پس خدا چگونه خود را آشکار می‌کند؟

در کتاب پادشاهان چنین می‌خوانیم:پس از آتش، صدای نسیمی آرام و ملایم آمد. ایلیا چون آن را شنید، صورت خود را با ردایش پوشاند، بیرون رفت و در دهانه غار ایستاد.حضور خدا طوفان را آرام می‌کند. این را در پیام انجیل امروز نیز می‌بینیم.

عیسی برای دعا به کوه می‌رود و به شاگردانش می‌گوید که به آن سوی دریا بروند.

عیسی دعا می‌کرد و می‌دانست چه اتفاقی خواهد افتاد. او می‌خواست ایمان شاگردانش را بیازماید.

باد شدیدی وزید و دریا متلاطم شد. شاگردان وقتی دیدند عیسی بر روی آب راه می‌رود، بسیار ترسیدند، زیرا او را نشناختند.

شب بود، دریا مواج بود و شاگردان می‌ترسیدند. گویی خدا آنجا نبود و همراه آنان نبود.

در زندگی ما نیز همین اتفاق می‌افتد. اغلب با مشکلات روبه‌رو می‌شویم، همه‌چیز تاریک به نظر می‌رسد و احساس می‌کنیم دیگر هیچ راهی برای رهایی از مشکلاتمان باقی نمانده است.باد شدیدی می‌وزد و احساس می‌کنیم دیگر توان مقاومت نداریم. گویی خدا با ما نیست.

پس چه اتفاقی می‌افتد؟ اغلب خدا برای آن‌که ایمان ما را بیشتر بیازماید، از ما می‌خواهد گامی بزرگ‌تر در ایمان برداریم. از ما می‌خواهد بر روی آب راه برویم.

فراتر از شب، باد و دریای متلاطم، خدا از ما می‌خواهد کاری انجام دهیم که از نظر انسان‌ها ناممکن است.

یعنی او از ما می‌خواهد عمل ایمانی بزرگ‌تری از خود نشان دهیم.

این نشان می‌دهد که خدا هرگز ما را ترک نمی‌کند. این ماییم که با تردیدها و گناهان خود، خدا را ترک می‌کنیم.

و کمبود ایمان ما سبب می‌شود، همان‌گونه که در انجیل امروز برای پطرس رخ داد، شروع به فرو رفتن کنیم.

اما عیسی به پطرس چه می‌گوید؟ای کم‌ایمان، چرا شک کردی؟اگر به او وفادار بمانیم، خدا هرگز ما را به نابودی وانمی‌گذارد.

دعوت امروز عیسی از ما این است که حتی در میان طوفان، حتی اگر مجبور باشیم بر روی آب راه برویم، ایمانی حقیقی و استوار داشته باشیم.

عیسی می‌تواند در زندگی ما معجزات بسیاری انجام دهد و انجام هم می‌دهد. مشکل این است که آن‌قدر بر دشواری‌ها تمرکز می‌کنیم که نمی‌توانیم به اندازه کافی آنچه را خدا به ما عطا کرده است ببینیم.امروز عیسی به هر یک از ما می‌گوید:دل قوی دارید! من هستم، نترسید!در میان طوفان‌ها و دریای متلاطم، او به ما می‌گوید که با ماست و نباید بترسیم.

وقتی عیسی وارد قایق می‌شود، دریا آرام می‌گیرد و آشکار می‌شود که او در عین حال خدای حقیقی است. همانند قرائت نخست، خدا خود را به ایلیا در نسیمی آرام آشکار می‌سازد.

حضور خدا، حتی هنگامی که با مشکلات جدی روبه‌رو هستیم، آرامش را به زندگی ما می‌آورد.زیرا حتی اگر ناچار باشیم دشواری‌ها و رنج‌ها را تحمل کنیم، همواره ایمان داریم که خدا بهترین را برای ما می‌خواهد.

رنجی که با ایمان پذیرفته شود، همواره ما را به عیسی نزدیک‌تر می‌کند.

و عیسی تنها کسی است که می‌تواند همه رنج‌های ما و باری را که بر دوش می‌کشیم سبک سازد. او شاهزاده صلح است.

امروز از مریم مقدس درخواست فیض کنیم تا بتوانیم در ایمان خود رشد کنیم و حتی در میان دشواری‌ها نیز شجاع باشیم.