موعظه – خوب‌ها را در سبدها جمع می‌کنند و بدها را دور می‌اندازند (متی ۱۳:۴۷–۵۳) – ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶

در انجیل امروز، عیسی دربارهٔ «داوری نهایی» سخن می‌گوید. داوری نهایی یکی از اصول ایمانی است و ما هر یکشنبه هنگام خواندن «اعتقادنامه» چنین دعا می‌کنیم: «به جلال آسمان صعود کرد و از آنجا بازخواهد آمد تا زندگان و مردگان را داوری کند.»

قدیس توماس آکویناس دربارهٔ داوری نهایی توضیحاتی ارائه می‌دهد: چرا داور باید انسان باشد؟ دربارهٔ چه چیزهایی داوری خواهیم شد؟ چگونه باید خود را برای داوری نهایی آماده کنیم؟

چرا عیسی نباید در هیئتی باشکوه، بلکه در صورت انسانی ظاهر شود؟ زیرا دیدن الوهیت عیسی، خودِ بهشت را تشکیل می‌دهد. برخی از انسان‌ها شایسته نخواهند بود که او را در حالت باشکوهش ببینند. ازاین‌رو، او به‌صورت انسان ظاهر خواهد شد. (به یاد داشته باشیم که عیسی خدای حقیقی و انسان حقیقی است؛ اما او تنها طبیعت انسانی خود را آشکار خواهد ساخت.)

دربارهٔ چه چیزهایی داوری خواهیم شد؟ دربارهٔ همهٔ اعمال، اندیشه‌ها، سخنان و کوتاهی‌هایمان. همه‌چیز، حتی کوچک‌ترین اندیشه، مورد داوری قرار خواهد گرفت. نیکی پاداش خواهد یافت و بدی مجازات خواهد شد.

به سبب حکمت این داور باید از او بترسیم: او همه‌چیز را می‌داند و همه‌چیز را می‌بیند. به سبب قدرتش باید از او بترسیم؛ زیرا او قادر مطلق است. به سبب عدالت تغییرناپذیرش نیز باید از او بترسیم: اکنون زمان تغییر است، اکنون زمان ماست؛ اما پس‌ازآن، زمان عدالت خدا فرا خواهد رسید.

چگونه باید خود را برای داوری خدا آماده کنیم؟

نخست: با انجام کارهای نیک. رسول در رومیان ۱۳:۳ می‌گوید: «آیا نمی‌خواهی از صاحب قدرت بترسی؟ نیکی کن، آنگاه از او ستایش خواهی یافت.»

دوم: اعتراف به گناهان نزد کشیش و انجام کفاره؛ یعنی انجام کفاره‌ای که کشیش تعیین کرده است و تقدیم فداکاری‌های دیگری برای جبران گناهان خود.

سوم: صدقه دادن به‌عنوان عملی نیک و پاک‌کننده. کمک به فقرا و پشتیبانی از کلیسا از طریق کمک‌های مالی.

چهارم: نشان دادن محبت خود به خدا و همسایه از طریق اعمالمان.

از مریم مقدس فیض بطلبیم تا بتوانیم این چهار راه را به کار ببندیم: انجام کارهای نیک، اعتراف به گناهان و انجام کفاره، صدقه دادن و نشان دادن محبت خود به خدا و همسایه از طریق اعمالمان.