موعظه – بشنوید، ای همهٔ تشنگان (متی ۱۴، ۱۳-۲۱) – ۲ اوت ۲۰۲۶

«عهد جدید در عهد عتیق پنهان است و عهد عتیق در عهد جدید آشکار می‌شود.» قدیس آگوستین چنین می‌گوید.

ازاین‌رو، قرائت اشعیا نبی به ما کمک می‌کند تا انجیل امروز را بهتر درک کنیم. اشعیا نبی چنین می‌گوید:

«ای همهٔ تشنگان، به سوی آب‌ها بیایید (…) بیایید، بخرید و بی‌آنکه پولی بپردازید، بخورید (…)»

امروز می‌بینیم که عیسی معجزه‌ای انجام می‌دهد و هزاران نفر را سیر می‌کند.

آنان بی‌آنکه چیزی بپردازند، خوردند… اما خدا همچنان از طریق نبی به ما تعلیم می‌دهد:

«چرا پول خود را برای چیزی خرج می‌کنید که نان نیست و حاصل دسترنج خود را برای چیزی که سیر نمی‌کند؟»

انسان تشنه و گرسنهٔ سعادت و زندگی جاودان است؛ اما این سعادت را کجا جست‌وجو می‌کند؟ در لذت‌ها، ثروت، شهرت و افتخار؛ و خلاصه، در گناه.

انسان گمان می‌کند که این چیزها می‌توانند عطش جان او را برای سعادت فرو نشانند… اما چنین نیست.

چند بار گناه کرده‌ایم، با این تصور که ما را خوشبخت خواهد کرد، اما بلافاصله پس از آن، خود را تشنه‌تر از پیش برای سعادت یافته‌ایم؟

این همان هدر دادن حاصل دسترنج است؛ یعنی صرف کردن وقت، انرژی و توان خود برای چیزی که سیر نمی‌کند و رضایت نمی‌بخشد…

بار دیگر به عیسی بازگردیم: خداوند بیماران را شفا می‌دهد و سپس به‌گونه‌ای معجزه‌آسا آنان را سیر می‌کند؛ و همهٔ این کارها را رایگان انجام می‌دهد، یعنی هدیه‌ای به آنان عطا می‌کند.

نکته‌ای که باید به آن توجه کنیم این است: پیش از هدیه، محبت می‌آید؛ نخست محبت می‌کنم و سپس می‌بخشم.

جالب است که انجیل می‌گوید عیسی بر آنان دل سوزاند؛ یعنی هر آنچه برای آن مردم انجام داد، از روی محبت بود و هدیه‌ای به آنان بخشید.

در اینجا قدیس پولس وارد سخن می‌شود و می‌گوید:

«چه کسی می‌تواند ما را از محبت مسیح جدا سازد؟» (…)

یعنی مسیح می‌خواهد ما را نجات دهد و عطش ما را برای سعادت و زندگی جاودان فرو نشاند. مسیح می‌خواهد ما خوشبخت باشیم! اگر خدای قادر مطلق ما را دوست دارد، چه چیزی می‌تواند ما را از محبت او جدا سازد؟

ازاین‌رو، قدیس پولس می‌گوید:

«یقین دارم که نه مرگ، نه زندگی، نه فرشتگان (…) و نه هیچ آفریدهٔ دیگری نخواهد توانست ما را از محبت خدا که در خداوند ما، مسیح عیسی، آشکار شده است، جدا سازد.»

عیسی می‌خواهد ما را از سعادت سیراب کند، اما اگر ما اجازه ندهیم، این امر ممکن نخواهد بود… چیزی که عیسی بیش از همه به آن احترام می‌گذارد، آزادی ماست. اگر ما نخواهیم، او ما را مجبور نخواهد کرد.

پس چه باید بکنیم؟

«به من گوش دهید تا آنچه نیکوست بخورید (…) گوش فرا دهید و نزد من بیایید؛ بشنوید تا زنده بمانید.»

نخست: به کلام او گوش دهیم؛ از طریق کتاب مقدس، وجدان خود و تعالیم کلیسا.

دوم: به او نزدیک شویم؛ بیشتر در مراسم عشای ربانی شرکت کنیم، در عشای ربانی بدن او را پرستش کنیم، از راه دعا با او ارتباط برقرار کنیم و در خانهٔ خود زمانی را به خدا اختصاص دهیم…

سوم: از او پیروی کنیم؛ او را در جست‌وجوی خیر و نیکی برادران و خواهران خود الگو قرار دهیم.

اگر این سه کار را انجام دهیم، مسیح عطش ما را فرو خواهد نشاند.

«به من گوش دهید و زنده خواهید ماند.»