موعظه – اینانند مادر و برادران من (متی ۱۲:‏۴۶–۵۰) – ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶

قدیس هیرونیموس در تفسیر این بخش می‌گوید کسی که خبر آمدن مادر و برادران عیسی را به خداوند داد، برای او «دامی» گسترده بود:

«کسی که این خبر را می‌دهد، آن را تصادفی بیان نمی‌کند؛ بلکه دامی می‌گستراند تا ببیند آیا او خون و جسم را بر رسالت روحانی خود مقدم می‌داند یا نه. از همین رو، خداوند از بیرون رفتن خودداری می‌کند؛ نه به این دلیل که مادر و برادرانش را انکار می‌کند، بلکه برای آنکه به کسی که برایش دام گسترده بود، پاسخ دهد.»

قدیس هیرونیموس ادامه می‌دهد:

«بنابراین، او مادرش را انکار نکرد (…) بلکه شاگردانش را بر خانوادهٔ خود مقدم داشت تا هنگامی که لازم است میان محبت‌ها مقایسه‌ای انجام دهیم، ما نیز بتوانیم روح را بر جسم ترجیح دهیم.»

هر که خواست پدر آسمانی مرا به‌جا آورد، برادر و خواهر و مادر من است.

خداوند در بخش دیگری از انجیل می‌فرماید:

هر که مرا «خداوندا، خداوندا» خطاب کند، به پادشاهی آسمان راه نخواهد یافت؛ بلکه تنها کسی وارد خواهد شد که خواست پدر آسمانی مرا به‌جا آورد. (متی ۷:‏۲۱)

بنابراین، برای نجات یافتن و رسیدن به اتحاد با خدا، باید ارادهٔ او را به‌جا آوریم.

ارادهٔ او چیست؟

نخست، عمل کردن به فرمان‌های اوست؛ یعنی ده فرمان.

دوم، انجام دادن وظایفی است که شرایط زندگی ما ایجاب می‌کند، آن هم به شیوه‌ای مقدس.

باید وظایف خود را انجام دهیم، اما با تقدیم کردن آن‌ها به خدا. باید آن‌ها را برای خدا و با محبت به خدا انجام دهیم. تنها راه اتحاد با او همین است.

هر کاری انجام می‌دهید، آن را از صمیم دل انجام دهید، چنان‌که برای خداوند انجام می‌دهید، نه برای انسان‌ها؛ زیرا می‌دانید که پاداش میراث را از خداوند دریافت خواهید کرد. شما خداوند مسیح را خدمت می‌کنید. (کولسیان ۳:‏۲۳–۲۴)

از مریم بخواهیم که فیض انجام دادن همه‌چیز با محبت به خدا را به ما عطا کند.