موعظه – یادبود مریم مقدس، بانوی کوه کرمل – ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۶

امروز یادبود بانوی ما، مریم مقدسِ کوه کرمل را که با عنوان «بانوی ما کارمن» نیز شناخته می‌شود، جشن می‌گیریم.

تاریخ این ارادت با الیاس نبی آغاز می‌شود؛ پیامبری که در کوه کرمل به درگاه خدا دعا کرد و خداوند آتشی از آسمان فرستاد تا قربانی را بسوزاند. بدین‌گونه الیاس نشان داد که تنها یک خدا وجود دارد.

قرن‌ها بعد، گروهی از راهبان مسیحی که می‌خواستند از الیاس نبی پیروی کنند، در آنجا یک طریقت دینی و صومعه‌ای تأسیس کردند. پس از آنکه سرزمین مقدس به دست سپاهیان اسلامی افتاد، آنان ناچار شدند کوه کرمل را ترک کنند و در کشورهای مختلف مسیحی پراکنده شوند.

معجزه بزرگ در انگلستان رخ داد. مریم مقدس بر قدیس سیمون استاک ظاهر شد و ردای خود را که با نام «اسکاپولار» شناخته می‌شود، به او بخشید. امروزه اسکاپولار ممکن است به شکل آویزی پارچه‌ای یا مدالی بر زنجیری نقره‌ای باشد. مهم آن است که در یک طرف آن تصویر مریم مقدس و در طرف دیگر تصویر قلب مقدس عیسی قرار داشته باشد.

مریم مقدس به کسانی که اسکاپولار را با احترام و خشوع بر تن می‌کنند، دو وعده داد:

۱. کسانی که در حالی از دنیا بروند که اسکاپولار را بر تن دارند، به جهنم نخواهند رفت.

۲. آنان در نخستین شنبه پس از مرگشان از برزخ رهایی خواهند یافت.

شرایط لازم برای بهره‌مند شدن از این دو فیض عبارت‌اند از:

۱. اسکاپولار باید به دست یک کشیش و طی آیین مخصوص بر شخص پوشانده شود. تنها برکت دادن اسکاپولار و پوشیدن آن به‌دست خود شخص کافی نیست.

۲. اسکاپولار باید در تمام طول زندگی، هر روز و با اخلاص بر تن داشته شود. باید به یاد داشت که کسی که آن را بر تن می‌کند، ارادت ویژه‌ای به مریم مقدس دارد و باید برای برخورداری از زندگی‌ای مقدس کوشش کند.

۳. هر شخص باید متناسب با وضعیت و شرایط زندگی خود، فضیلت‌های پاکدامنی و عفت را رعایت کند.

۴. «دعای مریم» باید خوانده شود. این دعا، با تأیید یک کشیش، می‌تواند با دعاهای دیگری خطاب به مریم مقدس جایگزین شود.

بیایید از مریم مقدس درخواست کنیم که این فیض را به ما عطا کند تا خود را به‌طور کامل به او تقدیم کنیم؛ زیرا کسی که خود را به مریم سپرده است، هرگز گم نخواهد شد.