Vaaz – Elindeki Her Şeyi Sat ve O Araziyi Satın Al – 26 Temmuz 2026

Aziz Hieronymus (yaklaşık 342–30 Eylül 420), Kutsal Kitap bilgini, rahip, Kilise Babası ve Kutsal Kitap’ın Latince Vulgata çevirisinin başlıca hazırlayıcısıdır.

“Göklerin Krallığı, tarlada saklı bir hazineye benzer” (…)

Aziz Hieronymus bu pasajı şöyle yorumlamıştır:

“Bilgelik ve bilimin tüm hazinelerinin saklı olduğu bu hazine, Mesih’in bedeninde (insan doğasında; unutmayalım ki Tanrı’nın Oğlu, ilahi ve insani olmak üzere iki doğaya sahip ilahi bir kişidir) saklı gibi görünen Tanrı’nın Sözü’dür ya da Kurtarıcı’nın bilgisinin saklandığı Kutsal Yazılardır. Birisi onu bu Kutsal Yazılarda keşfettiğinde, bulduğu O’na sahip olabilmek için bu dünyanın tüm kazançlarını hor görmelidir.”

Hristiyan tam da bunu yapmalıdır:

Mesih’e sahip olmak için bu dünyanın tüm kazançlarını hor görmek.

Düşünelim: Bir Hristiyan, iyi gibi görünen kaç şeyden kaçınmalıdır? Oldukça fazla. Kötülük her zaman iyilik kılığına girer. Hristiyan, Mesih ile dostluk olan daha üstün bir İYİLİK uğruna bu görünürdeki “iyilik”ten vazgeçer.

Cennete yalnızca Mesih’in dostlarının gittiğini hatırlayalım. On Emir’e aykırı tüm ayartmalar iyilik kılığına girmiş kötülüklerdir ve Hristiyan hepsinden vazgeçer.

Hristiyanın iyilik kılığına girmiş kötülüklerden vazgeçtiğini görebiliriz, ancak aynı zamanda Mesih’e giden yolda bizi zayıflatan iyiliklerden de vazgeçer. Örneğin Hristiyan, kendi bedeni üzerinde hâkimiyet kurmak için oruç tutar. Hristiyan, safsız arzu günahına düşmemek için mütevazı giyinmemiş kişilere bakmaktan kaçınır. On Emir’in her biri için pek çok örnek verebiliriz.

Gördüğümüz gibi bu, dünya için bir kazanç olan her şeyden vazgeçmektir; ancak bu vazgeçiş, bizi ödül olarak bekleyen daha ÜSTÜN bir İYİLİK olduğu içindir: Mesih, cennet ve ölümsüz yaşam.

Hristiyan, daha büyük bir İYİLİK uğruna bir iyilikten vazgeçer. Bunu unutmayalım. Kendimize şunu söyleyelim: “Ruhumun kurtuluşu bu zevkten ya da bu şeyden daha değerlidir…” Bizi bekleyen İyilik asla bitmeyecek, sonsuzdur.

Bir tavsiye olarak, hayatımızı Mesih’e yönlendirmek için bir kural vereceğim: Azizlerin kendilerine sorduğu soruyu kendimize de soralım:

Bu eylem, bu şey, bu dostluk sonsuz yaşam için bana yarar sağlar mı?

Eğer Mesih’e ulaşmama yardım ediyorsa, yaparım, kabul ederim. Eğer yardım etmiyorsa, bırakırım, yapmam, sürdürmem.

Meryem’den Mesih’le olan dostluğumuz dışında her şeyi kaybetmeye hazır olma lütfunu dileyelim.