Vaaz – Alçakgönüllüler Tanrı’yı Görürler – 23 Temmuz 2026

Johannes Tauler, ilahiyatçı (14. yüzyıl) – Vaaz 53

Rabbimiz şöyle buyurdu:

Pek çok peygamber ve doğru kişi, sizin gördüklerinizi görmek istediler ama göremediler; sizin duyduklarınızı duymak istediler ama duyamadılar. (Mt 13,17)

“Peygamberler” derken, doğal akıllarının inceliklerine ve akıl yürütmelerine bağlanmış ve bunlarla övünen büyük, incelikli ruhlar ve düşünürler kastedilmektedir. Bu “gözler” mutlu değildir.

“Doğrular” derken, kendilerini öğretmen olarak gören; kendilerini kontrol etme, sözlerine, eylemlerine ve dillerine hâkim olma gücü ve enerjisine sahip; istedikleri her şeyi yapabilen, oruç tutan, dua nöbetleri tutan vb. insanları kastediyoruz. Ancak bunu, sanki olağanüstü bir şeymiş gibi, çok önemsiyorlar ve diğerlerini hor görüyorlar. Bunlar da mutlu gözler değildir, çünkü gerçekte neyin mutluluk getirdiğini göremiyorlar.

Bunların hepsi görmek istedi ama göremedi. Görmek istediler ama kendi iradelerine bağlı kaldılar. Kendi iradesi, tıpkı bir zarın ya da filmin dış gözü kapladığı gibi, iç gözü örter ve görmesine engel olur.

Kendi iradene bağlı kaldığın sürece, iç gözle görmenin sevincinden mahrum kalacaksın.

Çünkü tüm gerçek mutluluk, gerçek teslimiyetten ve kendi iradenden kopmaktan kaynaklanır. Bu, alçakgönüllülüğün derinliklerinden doğar. Kişi ne kadar küçük ve alçakgönüllü olursa, iradeye o kadar az bağlanır.

Her şey huzur içindeyken ruh, kendi özünü ve tüm yeteneklerini görür; kendisini, çıktığı O’nun sureti olarak tanır. Bakışlarını bu derinliklere yönelten gözler, gördükleri şey nedeniyle haklı olarak “mutlu gözler” olarak adlandırılabilir.

İnsan o zaman harikaların harikasını, en saf ve en güvenilir olanı keşfeder. Bu bizden asla alınamaz.

Mutlu gözlere kavuşmak için bu yolda yürüyelim! Tanrı bize yardım etsin!