موعظه – یکشنبهٔ بیست‌ودوم زمان عادی (ارمیا ۲۰، ۷-۹ | متی ۱۶، ۲۱-۲۷) – ۳۰ اوت ۲۰۲۶

کلام خدا در این یکشنبه ما را با یک سوال بسیار مهم روبرو میکند: پیروی از عیسی واقعاً به چه معناست؟

در انجیل، عیسی با توضیح به شاگردانش شروع میکند که باید به اورشلیم برود، رنج بکشد، طرد شود، بمیرد و دوباره برخیزد. با این حال، پطرس نمیتواند این مسیر را بپذیرد. او مسیحایی بدون رنج، بدون صلیب، بدون انکار نفس میخواهد.

سپس عیسی سخنان قدرتمندی به او میگوید:

هر که میخواهد از من پیروی کند، باید خود را انکار کند، صلیب خود را بردارد و از من پیروی کند.

این سخنان فقط خطاب به پطرس نیست؛ بلکه خطاب به تک تک ماست.

پیروی از عیسی به معنای یادگیری نه گفتن به نفس خود، امیال آشفتهمان، غرورمان، عشق به راحتی و تمام چیزهایی است که ما را از خدا دور میکند. این به معنای تسلیم شدن در برابر خودمان، از دست دادن ارزشمان یا کوچک شمردن زندگی خودمان نیست. این به معنای قرار دادن خدا در مرکز و اجازه دادن به اوست تا قلبهای ما را دگرگون کند.

اغلب ما میخواهیم از عیسی پیروی کنیم، اما فقط زمانی که مسیر مطابق میل ما باشد. ما خواهان برکات هستیم، اما صلیب را نه. ما خواهان پیروزی هستیم، اما پشتکار را نه. ما عیسی را زمانی میخواهیم که همه چیز خوب پیش میرود؛ اما وقتی سختی از راه میرسد، اولین واکنش ما این است: «چرا خدا اجازه داد این اتفاق بیفتد؟»

ارمیا واقعیت دیگری را به ما نشان میدهد.

پیامبر به دلیل وظیفهای که خدا به او محول کرده رنج میبرد. او احساس فریب، ظلم و سوءتفاهم میکند. او حتی به تسلیم شدن فکر میکند. اما در درون او چیزی بزرگتر از رنجش وجود دارد:

آتشی در قلبم شعلهور بود، در استخوانهایم محبوس شده بود. سعی کردم آن را مهار کنم، اما نمیتوانستم.

چه تصویر زیبایی برای زندگی مسیحی ما!

وقتی واقعاً با خداوند روبرو میشویم، آتشی در درون ما شعلهور میشود که نمیگذارد بیتفاوت بمانیم.

این خودِ پروردگار است که ما را به سوی خود جذب میکند.

ما از خودمان دست میکشیم، نه صرفاً به این دلیل که مجبوریم، بلکه به این دلیل که کمکم کشف میکنیم عیسی از چیزهایی که به آنها وابستهایم ارزشمندتر است.

وقتی قلب عاشق مسیح میشود، آنچه قبلاً مانند یک فداکاری بزرگ به نظر میرسید، شروع به تبدیل شدن به آزادی میکند.

بنابراین، برادران و خواهران عزیزم، پیروی از عیسی بدون گرویدن به مسیح امکانپذیر نیست.

ما باید به خداوند اجازه دهیم که ما را از مرکز دور کند. تا زمانی که بخواهم در مرکز همه چیز باشم، پیروی از عیسی دشوار خواهد بود. تا زمانی که اراده من بالاتر از اراده خدا باشد، صلیب را مانند باری بر دوش خواهم کشید. اما وقتی زندگیام را به خداوند تسلیم میکنم، شروع به درک این میکنم که صلیب پایان نیست: صلیب مسیر رستاخیز است.

عیسی به شاگردانش وعده زندگی عاری از سختی را نمیدهد. او وعده حضور خودش را میدهد.

و این همه چیز را تغییر میدهد.

ممکن است دوران سختی را پشت سر بگذاریم، طرد شدن، بیماری، فقدان، سوءتفاهم و آزمایشها را تجربه کنیم. اما اگر مسیح با ما باشد، تنها نخواهیم ماند.

عیسی امروز از ما میپرسد:

حاضری از چی بگذری تا منو دنبال کنی؟

شاید این غروری است که باید از آن دست بکشیم.

شاید این کینهای باشد که مدتهاست در دل داریم.

شاید این گناهی باشد که ما به آن مقید هستیم.

شاید این نیاز ما به کنترل همه چیز باشد.

شاید این علاقهی ما به راحتی و آسایش باشد.

شاید به خاطر سختیهایی باشد که در بخشیدن تجربه میکنیم.

همه ما میدانیم که صلیب خودمان چیست.

و عیسی نمیگوید: «به صلیب نگاه کنید و بترسید.»

او میگوید: «صلیب خود را بردار و از من پیروی کن.»

اول «از من پیروی کن» میآید. صلیب را تنها زمانی میتوان با عشق حمل کرد که در جای پای مسیح گام برداریم.

بنابراین، زندگی مسیحی فقط پیروی از قوانین نیست. بلکه اجازه دادن به عیسی است تا ما را پیدا کند و به سوی خود جذب کند.

هر چه خداوند را بهتر بشناسیم، بیشتر مشتاق بودن با او هستیم. هر چه بیشتر عشق او را تجربه کنیم، قدرت ما برای رها کردن چیزهایی که ما را از او دور میکنند، بیشتر میشود.

و در اینجا حقیقت بزرگی نهفته است: وقتی زندگی خود را به مسیح میسپاریم، او را از دست نمیدهیم. ما زندگی حقیقی را مییابیم.

عیسی میپرسد:

چه سودی دارد که انسان تمام دنیا را به دست آورد اما روح خود را از دست بدهد؟

دنیا میتواند چیزهای زیادی به ما ارائه دهد: پول، شهرت، قدرت، آسایش، موفقیت. اما هیچکدام از اینها نمیتوانند قلب انسان را مانند خدا پر کنند.

ما میتوانیم چیزهای زیادی به دست آوریم، و در عین حال، میتوانیم مهمترین چیز را از دست بدهیم.

بنابراین، امروز از ما دعوت شده است که دوباره عیسی را انتخاب کنیم.

باشد که خداوند به ما فیض عطا کند تا خود را نه با اندوه، بلکه با عشق رها کنیم. باشد که او همان آتشی را که در قلب ارمیا سوزاند، در قلب ما قرار دهد: آتشی که نمیتوانیم مهارش کنیم زیرا از عشق خدا زاده شده است.

برای پیروی از عیسی، باید از چیزی از خودمان چشمپوشی کنیم؛ اما وقتی از روی عشق از آن چشمپوشی میکنیم، متوجه میشویم که خودِ خداوند است که ما را جذب میکند، از ما حمایت میکند و ما را دگرگون میسازد.

از صلیب نترسیم.

بیایید به مسیح نگاه کنیم.

داره از ما جلوتر میره.

و هر که با عیسی گام بردارد، ممکن است از صلیب عبور کند، اما میداند که پس از صلیب رستاخیزی وجود دارد.

باشد که مریم مقدس همیشه به ما کمک کند تا هر روز صلیب خود را با قدرت و شادی حمل کنیم.