خطبه – عید فرشتگان نگهبان – ۲ اکتبر ۲۰۲۶

اگر گوش دادن به فرستاده مسیح، گوش دادن به خود مسیح است، پس فرستاده مسیح، یعنی حواری، به جای مسیح عمل می‌کند. بنابراین او فرستاده مسیح است. در دوران باستان، فرستاده به عنوان نماینده پادشاه عمل می‌کرد؛ هر آنچه با فرستاده انجام می‌شد، گویی با خود پادشاه انجام شده بود.

از همین رو مسیح با گفتن این سخن: «هر که به شما گوش دهد، به من گوش داده است؛ و هر که شما را رد کند، مرا رد کرده است» (لوقا ۱۰:۱۶)، ما را به عنوان فرستادگان خود منصوب می‌کند. از همین جا وظیفه بسیار سنگین ما پدید می‌آید: شبیه او شدن، مانند او رفتار کردن و مسیح‌های دیگری بودن؛ زیرا مسیحی بودن یعنی همین: مسیحی دیگر بودن.

برای اینکه بتوانیم مانند عیسی رفتار کنیم، به کمک فراوانی نیاز داریم. یکی از کمک‌هایی که در اختیار داریم، فرشته نگهبان ماست. اما فرشته نگهبان چگونه عمل می‌کند؟ قدیس توماس آکویناس به این پرسش پاسخ می‌دهد: او در نوشته خود درباره فرشتگان توضیح می‌دهد که نگهبانی فرشتگان مستقیماً به عملِ مشیت الهی تعلق دارد.

خدا تمام آفرینش را اداره می‌کند و یکی از راه‌هایی که مشیت خود را به اجرا درمی‌آورد، استفاده از علل ثانویه است: برای رسیدن به اثری معین، از مخلوقات به عنوان ابزار استفاده می‌کند؛ همان‌گونه که نجار برای کوبیدن میخ از چکش یا انسان برای مرتب کردن موهایش از شانه استفاده می‌کند.

در نظم روحانی نیز خدا مخلوقات پایین‌تر را به واسطه مخلوقات برتر هدایت می‌کند؛ و با استفاده از هوش برتر فرشتگان، به انسان‌ها در جست‌وجوی خیر مشورت می‌دهد، راه را نشان می‌دهد و آنان را هدایت می‌کند. همان‌گونه که قدیس توماس به ما یادآوری می‌کند، فرشتگان نمی‌توانند مستقیماً ذهن ما را مجبور کنند و نمی‌توانند اراده آزاد انسانی ما را از میان ببرند. در عوض، اندیشه‌های مقدس را به ما پیشنهاد می‌کنند و این فیض‌ها را در اختیار ما می‌گذارند، اما هرگز آن‌ها را بر ما تحمیل نمی‌کنند.

قدیس آلفونسو درباره اینکه هم کشیشان و هم افراد غیرروحانی چگونه باید با این نگهبانان آسمانی همکاری کنند، توصیه‌هایی بسیار ارزشمند ارائه می‌دهد.

او به کشیشان توصیه می‌کند که یک کشیشِ اعتراف‌گیرنده هرگز پیش از آنکه فرشته نگهبان خود و فرشتگان نگهبان کسانی را که برای اعتراف می‌آیند فرا بخواند، وارد اتاق اعتراف نشود.

فرشته شخص توبه‌کننده در درون او عمل می‌کند تا قلب گناهکار را به سوی توبه‌ای صادقانه و اعترافی راستین هدایت کند؛ و فرشته کشیش نیز به او حکمت می‌بخشد تا بتواند درمان روحانی مناسب را به شخص اعتراف‌کننده ارائه دهد.

اما درباره افراد غیرروحانی: هنگامی که با گفت‌وگویی دشوار یا پرتنش روبه‌رو می‌شوند —به‌ویژه زمانی که با فردی خشمگین یا بی‌میل مواجه‌اند— پیش از آن به فرشته نگهبان همان شخص دعا کنند.

از آنجا که فرشته آن شخص همیشه خیر واقعی و روحانی او را می‌خواهد، کمک خواهد کرد تا قلب و ذهن او برای پذیرفتن حقیقت و محبت آماده شود.

در نهایت، باید به فرشتگان نگهبان خود دعا کنیم و به آنان گوش بسپاریم. این برای همه ما صدق می‌کند: به فرشته نگهبان خود گوش دهید.

خدای متعال این همراهان آسمانی را نه به عنوان ناظران منفعل، بلکه به عنوان راهنمایانی فعال به ما عطا کرده است تا ما را به سوی خیری بزرگ‌تر هدایت کنند.

خدا به واسطه این یاوران آسمانی فرصت‌هایی برای رشد در اختیار ما می‌گذارد؛ پس از الهام‌های آنان پیروی کنیم تا خدا ما را پیوسته به سوی قله‌های بلندتر روحانی هدایت کند.

این فیض را از مریم مقدس درخواست کنیم.

اگر گوش دادن به فرستاده مسیح، گوش دادن به خود مسیح است، پس فرستاده مسیح، یعنی حواری، به جای مسیح عمل می‌کند. بنابراین او فرستاده مسیح است. در دوران باستان، فرستاده به عنوان نماینده پادشاه عمل می‌کرد؛ هر آنچه با فرستاده انجام می‌شد، گویی با خود پادشاه انجام شده بود.

از همین رو مسیح با گفتن این سخن: «هر که به شما گوش دهد، به من گوش داده است؛ و هر که شما را رد کند، مرا رد کرده است» (لوقا ۱۰:۱۶)، ما را به عنوان فرستادگان خود منصوب می‌کند. از همین جا وظیفه بسیار سنگین ما پدید می‌آید: شبیه او شدن، مانند او رفتار کردن و مسیح‌های دیگری بودن؛ زیرا مسیحی بودن یعنی همین: مسیحی دیگر بودن.

برای اینکه بتوانیم مانند عیسی رفتار کنیم، به کمک فراوانی نیاز داریم. یکی از کمک‌هایی که در اختیار داریم، فرشته نگهبان ماست. اما فرشته نگهبان چگونه عمل می‌کند؟ قدیس توماس آکویناس به این پرسش پاسخ می‌دهد: او در نوشته خود درباره فرشتگان توضیح می‌دهد که نگهبانی فرشتگان مستقیماً به عملِ مشیت الهی تعلق دارد.

خدا تمام آفرینش را اداره می‌کند و یکی از راه‌هایی که مشیت خود را به اجرا درمی‌آورد، استفاده از علل ثانویه است: برای رسیدن به اثری معین، از مخلوقات به عنوان ابزار استفاده می‌کند؛ همان‌گونه که نجار برای کوبیدن میخ از چکش یا انسان برای مرتب کردن موهایش از شانه استفاده می‌کند.

در نظم روحانی نیز خدا مخلوقات پایین‌تر را به واسطه مخلوقات برتر هدایت می‌کند؛ و با استفاده از هوش برتر فرشتگان، به انسان‌ها در جست‌وجوی خیر مشورت می‌دهد، راه را نشان می‌دهد و آنان را هدایت می‌کند. همان‌گونه که قدیس توماس به ما یادآوری می‌کند، فرشتگان نمی‌توانند مستقیماً ذهن ما را مجبور کنند و نمی‌توانند اراده آزاد انسانی ما را از میان ببرند. در عوض، اندیشه‌های مقدس را به ما پیشنهاد می‌کنند و این فیض‌ها را در اختیار ما می‌گذارند، اما هرگز آن‌ها را بر ما تحمیل نمی‌کنند.

قدیس آلفونسو درباره اینکه هم کشیشان و هم افراد غیرروحانی چگونه باید با این نگهبانان آسمانی همکاری کنند، توصیه‌هایی بسیار ارزشمند ارائه می‌دهد.

او به کشیشان توصیه می‌کند که یک کشیشِ اعتراف‌گیرنده هرگز پیش از آنکه فرشته نگهبان خود و فرشتگان نگهبان کسانی را که برای اعتراف می‌آیند فرا بخواند، وارد اتاق اعتراف نشود.

فرشته شخص توبه‌کننده در درون او عمل می‌کند تا قلب گناهکار را به سوی توبه‌ای صادقانه و اعترافی راستین هدایت کند؛ و فرشته کشیش نیز به او حکمت می‌بخشد تا بتواند درمان روحانی مناسب را به شخص اعتراف‌کننده ارائه دهد.

اما درباره افراد غیرروحانی: هنگامی که با گفت‌وگویی دشوار یا پرتنش روبه‌رو می‌شوند —به‌ویژه زمانی که با فردی خشمگین یا بی‌میل مواجه‌اند— پیش از آن به فرشته نگهبان همان شخص دعا کنند.

از آنجا که فرشته آن شخص همیشه خیر واقعی و روحانی او را می‌خواهد، کمک خواهد کرد تا قلب و ذهن او برای پذیرفتن حقیقت و محبت آماده شود.

در نهایت، باید به فرشتگان نگهبان خود دعا کنیم و به آنان گوش بسپاریم. این برای همه ما صدق می‌کند: به فرشته نگهبان خود گوش دهید.

خدای متعال این همراهان آسمانی را نه به عنوان ناظران منفعل، بلکه به عنوان راهنمایانی فعال به ما عطا کرده است تا ما را به سوی خیری بزرگ‌تر هدایت کنند.

خدا به واسطه این یاوران آسمانی فرصت‌هایی برای رشد در اختیار ما می‌گذارد؛ پس از الهام‌های آنان پیروی کنیم تا خدا ما را پیوسته به سوی قله‌های بلندتر روحانی هدایت کند.

این فیض را از مریم مقدس درخواست کنیم.