خطبه – مهم نیست گناهان ما چقدر بزرگ باشند... (لوقا ۷: ۳۶-۵۰) – ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶

انجیل امروز درباره زنی گناهکار به ما میگوید. او وارد خانه شمعون میشود، به عیسی نزدیک میشود و به پاهای او میافتد.

او پاهای عیسی را با اشکهایش میشست، با موهایش خشک میکرد، آنها را میبوسید و با روغن معطر مسح میکرد.

این زن سعی نمیکند از گذشتهاش دفاع کند یا گناهانش را پنهان کند.

او گناهان خود را میپذیرد و در عیسی، خداوندی را میبیند که میتواند او را ببخشد و زندگیاش را تغییر دهد.

بنابراین عیسی به او میگوید:

گناهانت بخشیده شد.

و سپس:

ایمانت تو را نجات داد؛ به سلامت برو.

اینگونه است که یک زن از گناه رهایی مییابد: با نزدیک شدن به عیسی با فروتنی، توبه و عشق. بخشش عیسی صرفاً پاک کردن گذشته نیست؛ بلکه بخشیدن یک زندگی جدید به یک شخص است.

زنی که به عنوان گناهکار وارد خانه شده بود، بخشیده شده و سرشار از امید از آن بیرون میآید.

سنت کلیسا این زن را

در زندگی او، نمونهای زیبا از توبه و دگرگونی را میبینیم: زنی که در گناه زندگی میکرد، به شاگرد وفادار عیسی و یکی از اولین شاهدان رستاخیز تبدیل شد.

ما هم میتوانیم از او یاد بگیریم.

مهم نیست گناهان ما چقدر بزرگ باشند، مهم این است که از مسیح منحرف نشویم.

وقتی با توبه خالصانه به او نزدیک میشویم، رحمت، بخشش و زندگی جدیدی پیدا میکنیم.

با شفاعت مریم مجدلیه مقدس، از خداوند قلبی فروتن و توبهکار بخواهیم که گناهان ما را تشخیص دهد.

پس از پاک شدن از گناهانمان، بیایید با عشقی به بزرگی عشق او به پای عیسی نزدیک شویم و به ویژه با عشق از خداوند که خود را در عشای ربانی به ما بخشید، استقبال کنیم.

باشد که مریم مقدس به ما کمک کند تا زندگی عاری از گناه داشته باشیم.