خطبه – در گذشته خود اسیر نشویم (لوقا ۸:۱-۳) – ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶

در انجیل دیروز، درباره زنی گناهکار شنیدیم که به پای عیسی افتاد و از او بخشش دریافت کرد.

امروز ثمره همان دگرگونی را می‌بینیم: زنی که شروع به پیروی از عیسی کرده است.

عیسی نه تنها گناهان او را بخشید، بلکه به او زندگی تازه‌ای بخشید.

این زن که بخشیده شده است، دیگر نمی‌خواهد به گذشته‌اش بازگردد. او قلب خود را به روی عیسی می‌گشاید و شروع به پیروی از او می‌کند.

در انجیل امروز، مریم را در کنار دیگر زنان می‌بینیم که از عیسی پیروی می‌کنند. آنان با آنچه در اختیار دارند به عیسی خدمت می‌کنند.

برای مریم، دیگر مرکز زندگی نه دنیا و نه گناهان گذشته‌اش، بلکه خود مسیح است.

توبه واقعی همین است: نه فقط گفتن «گناه کردم»، بلکه همچنین توانایی گفتن این سخن که «از این پس می‌خواهم از عیسی پیروی کنم و دیگر نمی‌خواهم گناه کنم.»

تغییر زیبایی در زندگی مریم رخ داده است: زنی که دیروز در پای عیسی گریه می‌کرد، امروز شاگردی است که در راه او گام برمی‌دارد.

اشک‌ها به خدمت تبدیل شده‌اند و خلأیی که گناه بر جای گذاشته بود، به محبت تبدیل شده است.

بنابراین، بیایید از خود بپرسیم: وقتی عیسی مرا می‌بخشد، آیا واقعاً از او پیروی می‌کنم؟

آیا در گذشته‌ام گرفتار می‌مانم، یا به سوی زندگی تازه‌ای که مسیح به من عطا می‌کند، حرکت می‌کنم؟

خداوند از ما نمی‌خواهد که بی‌نقص باشیم، بلکه می‌خواهد با قلبی که به سوی او بازگشته است، از او پیروی کنیم.

در گذشته‌مان گرفتار نمانیم. آن را به نگاه پررحمت خدا بسپاریم.

در زمان حال و در آینده نیز نگاهمان همواره به عیسی دوخته باشد.

به شفاعت قدیس مریم مجدلیه، ما نیز از گناهان خود دور شویم و در نزدیکی بیشتری با عیسی زندگی کنیم؛ نه تنها او را دوست بداریم، بلکه شاگردان وفاداری باشیم که هر روز از او پیروی می‌کنند.

باشد که مریم مقدس به ما کمک کند تا همیشه با قلبی پاک از عیسی پیروی کنیم.