top of page

Vaaz – Rab’bi ve Komşunu Seveceksin – 25 Ekim 2026

24 Eki
1 dakikada okunur

Olağan Devre 30. Pazar Günü

[Mısır'dan Çıkış 22:20-26; Matta 22:34-40]


Rab, soruyu soran kişinin aldatıcı niyetini ilk cevabıyla açığa çıkarmak için şöyle karşılık verdi: ‘Tanrın Rab’bi seveceksin’, vb.


‘Seveceksin’ dedi, ‘korkacaksın’ değil; çünkü sevmek, korkmaktan daha üstündür.


Korkmak kölelere, sevmek ise çocuklara özgüdür. Korku zorunluluktan, sevgi ise özgürlükten kaynaklanır. Tanrı’ya korkudan hizmet eden kişi cezadan kaçınır, bu doğrudur; ancak doğruluğun ödülüne sahip olamaz. Çünkü iyiliği özgür iradesiyle değil, korkudan dolayı yapar. Rab, insanların kendisinden bir efendi karşısındaki köleler gibi korkmalarını istemez. Aksine, insanlara evlatlık Ruhunu bahşettiği için, bir baba gibi sevilmek ister.


Tanrı’yı bütün yüreğinle sevmek, yüreğinin sevgisinin Tanrı’dan daha fazla başka hiçbir şeye yönelmemesi anlamına gelir.


Tanrı’yı bütün ruhunla sevmek ise gerçeğe bağlı kalmak ve imanda sağlam durmak anlamına gelir. Dolayısıyla yüreğin sevgisi ile ruhun sevgisi birbirinden farklıdır. Yüreğin sevgisi bir anlamda bedenseldir; bu bakımdan Tanrı’yı bedenimizle de severiz. Ancak bunu, yüreğimizi dünyevi şeylere duyduğumuz sevgiden uzaklaştırmadan yapamayız. Bu nedenle yüreğin sevgisi kalpte hissedilir. Oysa ruhun sevgisi hissedilmez, kavranır; çünkü ruhun yargısına dayanır.


Her türlü iyiliğin Tanrı’da olduğuna ve O’nun dışında hiçbir iyilik bulunmadığına inanan kişi, O’nu bütün ruhuyla sever.


Tanrı’yı bütün aklınla sevmek, bütün zihinsel yetilerini O’na adamak anlamına gelir.


Aklı Tanrı’ya hizmet eden, bilgeliği Tanrı’ya yönelen, düşünceleri Tanrı’nın işleriyle meşgul olan ve hafızası O’nun iyiliklerini hatırlayan kişi, Tanrı’yı bütün aklıyla sevmiş olur.

[1]


[1] Pseudo-Chrysostom, Opus imperfectum in Matthaeum, Homilia 42.

 
 
 

Yorumlar


Bu gönderiye yorum yapmak artık mümkün değil. Daha fazla bilgi için site sahibiyle iletişime geçin.

VAAZ

bottom of page