Vaaz – Armağanlarımızla Hizmet Etmek – 18 Kasım 2026

Bugünkü İncil’de İsa bize minalar (emanet edilen paralar) benzetmesini anlatıyor. Bu benzetme, geçen pazar günkü İncil’e çok benziyor.
Bir adam, mallarını hizmetkârlarına emanet ediyor ve geri döndüğünde her birinden aldığı emaneti nasıl değerlendirdiğinin hesabını soruyor.
Bu benzetmenin bize verdiği mesaj çok açıktır: Allah bize yetenekler, beceriler, imkânlar ve çeşitli armağanlar verir. Ancak bunları yalnızca kendimiz için saklayalım diye değil, çoğaltalım ve başkalarının yararına kullanalım diye verir.
Burada çok önemli bir noktayı anlamamız gerekiyor: Allah bizi eşitliğe değil, hakkaniyete çağırır.
Eşitlik, herkese aynı şeyi vermektir. Hakkaniyet ise her insanın farklı özelliklerini, ihtiyaçlarını ve sorumluluklarını dikkate alarak adil davranmaktır.
Günümüzde dünya, sanki hepimiz eşitmişiz gibi eşitlikten çok söz ediyor. Biz eşit değiliz.
Her insan, Allah’ın gözünde benzersiz ve özeldir.
İlk bakışta bir kişiye daha fazla, diğerine daha az yetenek verilmesi haksızlık gibi görünebilir.
Fakat Allah’ın bazı insanlara daha fazla armağan vermesi adaletsizlik değildir. Asıl önemli olan, aldığımız armağanları nasıl kullandığımızdır.
Çünkü çok yetenekli olan kişi, bu yetenekleri yalnızca kendisi için almamıştır. Aynı zamanda daha büyük bir sorumluluk da üstlenmiştir.
Sahip olduğu yetenekleri kardeşlerine hizmet etmek, ihtiyaç sahiplerine yardım etmek, düşenleri ayağa kaldırmak ve başkalarının hayatını güzelleştirmek için kullanmalıdır.
Düşünelim: Bir insanın başkalarını dinleme ve teselli etme yeteneği varsa, birçok kişi onun sayesinde huzur bulabilir. Bir insanın liderlik yeteneği varsa, bütün bir topluluğun ilerlemesine katkıda bulunabilir.
Demek ki bir insana verilen armağanlar sadece o kişiye ait değildir; aynı zamanda bütün toplum için bir berekettir.
Allah’ın gözünde önemli olan, kimin daha fazla, kimin daha az aldığı değil, herkesin kendisine emanet edileni nasıl değerlendirdiğidir.
Bugün kendimize şu soruları soralım: Bana verilen yetenekleri başkalarının iyiliği için kullanıyor muyum? Sahip olduklarımı kardeşlerimle paylaşıyor muyum?
Allah’ın ailesinde herkesin aynı yeteneklere sahip olması gerekmez. Çünkü Allah bize farklı armağanlar verir ki birbirimize ihtiyaç duyduğumuzu anlayalım.
Bende olmayan bir yetenek kardeşimde olabilir; kardeşimin ihtiyaç duyduğu bir yetenek de bende bulunabilir.
Bir topluluğun gerçek zenginliği, herkesin aynı yeteneklere sahip olması değil, her insanın kendi yeteneklerini herkesin iyiliği için kullanmasıdır.
Meryem Ana, yeteneklerimizi her zaman kardeşlerimizin hizmetine sunmamıza yardım etsin.



Yorumlar