موعظه – در محبت من بمانید (مراسم ازدواج) – ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶

برادران و خواهران عزیزم،

امروز، ما با شادی فراوان گرد هم آمدهایم تا عروسی ن. و ن. را جشن بگیریم.

قرائتهای کتاب مقدس که به آنها گوش میدهیم، با ما از زیباترین و اساسیترین حقیقت زندگی بشر سخن میگویند: عشق.

اما این عشق معمولی نیست.

کلماتی که در نامه سنت پاول به قرنتیان میشنویم، به عنوان راهنمایی برای زندگی زناشویی عمل میکنند:

عشق صبور است، عشق دلسوز است؛ حسادت، لاف زدن یا خودخواهی در آن نیست.

این کلمات صرفاً عبارات شیرین برای روز عروسی نیستند؛

در دنیای امروز، عشق اغلب به عنوان یک احساس دیده میشود؛ تصور میشود که عشق با تغییر احساسات پایان مییابد. با این حال، در درک مسیحی، عشق بسیار فراتر از این است.

عشق یک تصمیم است؛ هر روز دوباره انتخاب کردن است.

در انجیل امروزی، حضرت عیسی (ع) میگوید:

من تو را همانطور که پدرم مرا دوست داشت، دوست دارم. در عشق من بمان.

و سپس این کلمات را اضافه میکند:

هیچ عشقی بزرگتر از فدا کردن جان خود برای دوستان نیست.

این پایه و اساس یک ازدواج مسیحی است. عشق واقعی فقط گرفتن نیست، بلکه بخشیدن است. عیسی ما را تا به آخر دوست داشت و خود را برای ما بر روی صلیب فدا کرد.

عشق بین همسران نیز بازتابی از این عشق است:

ن. و ن. عزیز، قولی که امروز به هم دادید فقط برای روزهای خوش نیست. این قولی است که در سختیهای زندگی هم در کنار هم باشید.

ازدواج به این معنی نیست که دیگر مشکلی وجود نخواهد داشت؛ بلکه به این معنی است که همچنان با هم در مواجهه با مشکلات قدم بردارید.

یکی از مهمترین عناصر در این مسیر دعا است. دعا کردن مداوم و ارتباط با خدا.

خدا باید همیشه پایه و اساس ازدواج و خانواده شما باشد. این تنها پایه و اساسی است که هرگز نمیتواند از بین برود.

یکی دیگر از عناصر بسیار مهم، گفتگو است. یک خانواده قوی بر اساس ارتباطات باز و صمیمانه ساخته میشود.

از گوش دادن به یکدیگر، درک یکدیگر و به اشتراک گذاشتن حرفهای دلتان غافل نشوید.

در میان شلوغی و هیاهوی زندگی روزمره، برای یکدیگر وقت بگذارید. با هم صحبت کنید، شادیها و غمهایتان را با هم در میان بگذارید.

افرادی که گفتگو میکنند، پل میسازند؛ کسانی که از صحبت کردن دست میکشند، ناخودآگاه دیوار میسازند.

یکی دیگر از ویژگیهای اخلاقی ضروری در ازدواج، صبر و شکیبایی است.

این همان چیزی است که سنت پولس برای اولین بار گفت:

عشق واقعی

و البته، بخشش... هیچ ازدواجی بدون بخشش دوام زیادی نخواهد داشت. چون ما انسان هستیم، اشتباه میکنیم، به دیگران آسیب میرسانیم و گاهی اوقات خودمان هم آسیب میبینم.

بنابراین، دو تا از مهمترین کلماتی که زوجها باید یاد بگیرند

کینه تفرقه میاندازد؛ بخشش اتحاد میآورد. غرور زخم میزند؛ شفقت التیام میبخشد.

جشن امروز همچنین اهمیت خانواده در جامعه را به ما یادآوری میکند.

خانواده جایی است که کودکان برای اولین بار عشق، احترام، اشتراکگذاری و همبستگی را میآموزند. آنها اولین ارزشهای خود را در خانواده میآموزند.

بنابراین، امروز ما نه تنها خوشبختی دو نفر را جشن میگیریم، بلکه تأسیس خانواده را نیز جشن میگیریم که برای کلیسا و جامعه از ارزش بالایی برخوردار است.

هر خانوادهای که بر پایه

امروز، برکت دیگری وجود دارد که این جشن را حتی خاصتر میکند. استلا امروز نه تنها مراسم ازدواج را دریافت میکند، بلکه برای اولین بار خداوند ما عیسی مسیح را در مراسم عشای ربانی خواهد پذیرفت.

این تصادفی نیست. زیرا پایه و اساس واقعی زندگی زناشویی خداست. خانه بر اساس عشق بنا میشود؛ اما این عشق تنها زمانی قوی میماند که قدرت خود را از عشق خدا بگیرد.

امروز، استلا برای اولین بار در مراسم عشای ربانی، عیسی را در قلب خود میپذیرد.

عیسی نیز در انجیل این را به ما میگوید:

در عشق من بمان.

عشای ربانی یکی از زیباترین راهها برای ماندن در عشق مسیح است. زیرا در عشای ربانی، خداوند نه تنها به ما تعلیم میدهد، بلکه خود را نیز به ما عطا میکند.

از طریق عشای ربانی و مراسم عشای ربانی، شما قادر خواهید بود وارد قلب عیسی شوید.

ن. و ن. عزیز، مهمترین چیزی که عیسی امروز به شما گفت این است:

خدا را در مرکز ازدواج خود قرار دهید. با هم دعا کنید.

در هر مرحله از زندگی خود به خدا توکل کنید. زیرا عشق به بشریت وقتی با عشق خدا تغذیه شود، قویتر، عمیقتر و پایدارتر میشود.

خداوند شما را برکت دهد؛

جماعت ما همیشه دعاگوی شما خواهند بود.

باشد که مریم مقدس، سنت جوزف و خانواده مقدس همیشه از شما محافظت و راهنمایی کنند.