خطبه – «هر که آنچه را که من می‌فرستم بپذیرد، مرا پذیرفته است» – ۳۰ آوریل ۲۰۲۶

در کتاب مقدس امروزی، عیسی حقیقتی عمیق را به ما یادآوری میکند:

«هر که آنچه را که من میفرستم بپذیرد، مرا پذیرفته است و هر که مرا بپذیرد، فرستنده مرا پذیرفته است.» (یوحنا ۱۳:۲۰)

این گفته به ما نشان میدهد که خدا از طریق مردم کار میکند. عیسی شاگردان، خادمان و رسولان خود را میفرستد. و پذیرفتن این فرستادگان، در واقع پذیرفتن خود عیسی است.

اما نکته بسیار مهمی در اینجا وجود دارد: فرستاده شده، عیسی را اعلام میکند، نه خودش را. خادم واقعی خودمحور نیست. او افکار یا منافع خود را در اولویت قرار نمیدهد. وظیفه او نشان دادن عیسی، معرفی عیسی و هدایت مردم به سوی عیسی است.

بنابراین، باید این سوال را از خودمان بپرسیم:

ما به دیگران چه چیزی را اعلام میکنیم؟ خودمان را، یا مسیح را؟

عیسی همچنین ما را فرا میخواند تا او را بپذیریم و بپذیریم. زیرا پذیرفتن کسانی که او میفرستد، پذیرفتن خود مسیح است. این مستلزم فروتنی است، زیرا گاهی اوقات خدا از طریق افراد بسیار ساده و معمولی با ما صحبت میکند.

شاید یک دوست، یکی از اعضای خانواده، کسی که نیاز دارد... آیا میتوانیم عیسی را در آنها ببینیم؟

و یکی از قدرتمندترین چیزهایی که عیسی تا به حال گفته است این است:

«اگر این چیزها را میدانید و به آنها عمل میکنید، پس خوشا به حال شما!»

بنابراین، فقط دانستن کافی نیست. فقط گوش دادن کافی نیست. شادی واقعی از زندگی کردن با آنچه میدانیم حاصل میشود.

ما اغلب میدانیم چه چیزی درست است: عشق ورزیدن، بخشیدن، خدمت کردن، به جای خودمان به دیگران فکر کردن...

اما عیسی امروز به ما میگوید: شادی زمانی آغاز میشود که ما این موارد را به کار ببندیم.

بنابراین این کتاب مقدس سه فراخوان به ما میدهد:

• بیایید شاهدان حقیقی باشیم و عیسی را اعلام کنیم، نه خودمان را.

  
  

• بیایید با پذیرفتن آنچه عیسی فرستاد، از او استقبال کنیم.

  
  

• و بیایید زندگی کردن با حقیقتی که میدانیم را شروع کنیم.

باشد که خداوند به ما فیض عطا فرماید تا بندگانی فروتن باشیم، او را بشناسیم و او را در زندگی خود منعکس کنیم.

زیرا سعادت حقیقی در به کار بستن سخنان عیسی نهفته است.

باشد که مریم مقدس همیشه به ما کمک کند تا مسیری را که به سعادت واقعی منتهی میشود، دنبال کنیم.