خطبه – جشن عروج عیسی مسیح، سال الف – ۱۷ مه ۲۰۲۶

امروز ما عید عروج خداوندمان عیسی مسیح را جشن میگیریم. پس از رستاخیزش، عیسی مستقیماً به آسمان صعود نکرد. او مدتی بر روی زمین ماند و چندین بار بر حواریون خود ظاهر شد تا حقیقت رستاخیزش را نشان دهد.

چهل روز بعد، او به آسمان عروج کرد. اگرچه این چهل روز پنجشنبه گذشته به پایان رسید، اما کلیسا این عید را در روز یکشنبه جشن میگیرد. امروز ما همچنین لحظهای را که عیسی رسالت خود را به حواریونش سپرد، جشن میگیریم.

عیسی به حواریون خود فرمود: «پس بروید و همه ملتها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید و به ایشان تعلیم دهید که از هر آنچه به شما فرمان دادهام، اطاعت کنند.» عیسی زندگی کرد، موعظه کرد، تعلیم داد و اکنون وظیفه رساندن پیام او به حواریونش سپرده شده است. ما همه این حقایق را به وضوح در قرائت اول و در کتاب مقدس امروز میبینیم.

اولین قرائت از فصل اول کتاب اعمال رسولان، نوشتهی سنت لوک است. سنت لوک مینویسد: «پس از تحمل درد مرگ، عیسی با نشانههای بسیاری خود را به شاگردانش نشان داد که رستاخیز یافته است. او چهل روز بر آنها ظاهر شد و درباره پادشاهی خدا صحبت کرد.» در کتاب اعمال رسولان، سنت لوک ظهور عیسی را بر حواریون پس از رستاخیز توصیف میکند. این ظهورهای عیسی برای نشان دادن و اثبات حقیقت آنچه او در مورد رستاخیز تعلیم میداد، بود.

حواریون از عیسی پرسیدند که پادشاهی خدا چه زمانی برقرار خواهد شد. عیسی گفت که دانستن زمانها به ما مربوط نیست. وظیفه ما شهادت دادن به عیسی است. و چه کسی به ما کمک میکند تا به عیسی شهادت دهیم؟ روح القدس، که او برای ما فرستاده است. به همین دلیل است که میخوانیم: «اما وقتی روح القدس بر شما بیاید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من در اورشلیم و سامره و تا اقصای زمین خواهید بود.» روح القدس به ما کمک میکند تا حقیقت را بشناسیم و به آن شهادت دهیم. در عین حال، روح القدس ما را قادر میسازد تا آنچه را که عیسی از ما میخواهد انجام دهیم.

در انجیل امروز، عیسی پیش از عروج به آسمان، بر حواریون خود ظاهر میشود. این لحظهای حیاتی است. خداوندِ رستاخیزیافته اعلام میکند که تمام قدرت در آسمان و زمین به او داده شده است. مرگ مغلوب شده، پیروزی کامل شده و اکنون وظیفه کلیسا آغاز میشود. عیسی شاگردانش را فرا نمیخواند که به آسمان نگاه کنند و منتظر بمانند؛ او آنها را میفرستد. زیرا مسیحیت صرفاً ایمانی نیست که باید در درون خود نگه داشت. ما نیز فرستاده شدهایم.

این وظیفه ممکن است همیشه آسان نباشد. زیرا دانشآموزان نیز ترسها و تردیدهایی داشتند. اما خداوند به آنها و ما قول میدهد: «من هر روز تا پایان جهان با شما خواهم بود.» این قدرت ماست. ما تنها راه نمیرویم. مسیح رستاخیز یافته با ما راه میرود و از مأموریت کلیسا حمایت میکند. و پس از دادن این تعلیم، عیسی به آسمان صعود میکند.

حواریون با دیدن عروج عیسی به آسمان، غرق در شادی شدند. چرا خوشحال بودند؟ زیرا عروج عیسی به ما امید میدهد که روزی ما نیز به بهشت خواهیم رفت. روزی هر آنچه میبینیم پایان خواهد یافت. دیگر رنج، جنگ، دعوا، مشاجره یا سختی وجود نخواهد داشت. همه اینها پایان خواهد یافت زیرا به مقصدی که آرزویش را داریم خواهیم رسید. به آرامشی دست خواهیم یافت که تا ابد پایدار خواهد ماند.

عروج عیسی به آسمان، حواریونش را سرشار از امید و شادی کرد. همانطور که ما این روز جشن را جشن میگیریم، ما نیز باید سرشار از شادی و امید باشیم. ما نه تنها باید عروج عیسی به آسمان را تحسین کنیم، بلکه باید از او پیروی کنیم و به سوی آسمان، یعنی به سوی خدا، روی آوریم. باشد که عروج عیسی به ما کمک کند تا همیشه برای نزدیکتر شدن به خدا تلاش کنیم.

باشد که مریم مقدس به ما کمک کند تا مسیر خود را در این دنیا همیشه به سوی بهشت هدایت کنیم.