خطبه – جشن تثلیث اقدس – ۳۱ مه ۲۰۲۶

روز یکشنبه، پس از پنطیکاست، کلیسا جشن تثلیث اقدس را برگزار میکند.

بعد از رستاخیز، ما ۵۰ روز صبر کردیم تا روح القدس را جشن بگیریم.

ما نزول روح القدس را که بارها توسط عیسی وعده داده شده بود و حواریون منتظر آن بودند، جشن میگیریم.

امروز، در این جشن، ما در پدر، پسر و روح القدس متحد هستیم.

این جوهره هر چیزی است که ما جشن میگیریم. این در ایمان ما محوریت دارد.

پدر ما که ما را آفرید، پسر ما که ما را نجات میدهد، و روح القدس ما که ما را دوست دارد.

اما یک راز بزرگ پیرامون این جشن وجود دارد. این راز چیست؟

این سه یکی هستند. ما سه خدا نداریم.

ما به یک خدا ایمان داریم. ما به یک خدا در سه شخص ایمان داریم.

چرا؟ چون عیسی این را برای ما توضیح داد: «اما چون او، یعنی روح راستی، آید، شما را به تمام حقیقت هدایت خواهد کرد. او از خود سخن نخواهد گفت، بلکه فقط آنچه را که میشنود خواهد گفت و از آنچه در پیش است به شما خبر خواهد داد. او مرا جلال خواهد داد، زیرا آنچه را که از آنِ من است خواهد گرفت و به شما خواهد گفت. هر آنچه از آنِ پدر است، از آنِ من است. از این رو گفتم، آنچه از آنِ من است خواهد گرفت و به شما خبر خواهد داد.»

روح القدس از مشارکت شما با عیسی مسیح نیرو میگیرد. هر آنچه پدر دارد، متعلق به عیسی مسیح است.

پدر، پسر و روح القدس یکی هستند.

با این حال، درست است که کشف این راز دشوار است.

سنت آگوستین گفته است: «برای عقل انسان آسانتر است که تمام آب اقیانوس را در این چاه کوچک در شن بریزد تا اینکه اسرار خدا را درک کند.»

ما میدانیم که عیسی تثلیث مقدس را آشکار کرد و کلیسا این حقیقت را به عنوان محور ایمان ما به ما میآموزد.

بنابراین، در کاتشیزم میخوانیم: «راز اساسی ایمان و زندگی مسیحی، راز تثلیث مقدس است. مسیحیان به نام پدر، پسر و روح القدس تعمید میگیرند» (CCIC، 44).

این همان چیزی است که عیسی قبل از صعود به آسمان به رسولانش گفت: «پس بروید و همه ملتها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید.»

تثلیث یک راز است: او پدر ابدیِ پسری است که ازلی است، و عشق بین آنها - که آن هم ابدی است - روح القدس است.

تاریخ رهایی ما در تثلیث قابل درک است.

خداوند دو یاور (پاراکلیت) را به جهان میفرستد تا ما را از شرارت و جهلمان نجات دهند: مسیح عیسی و روح القدس.

مسیح عیسی و روح القدس آمده اند تا حقیقت را به ما بیاموزند.

متأسفانه، دانش ما در این دنیا محدود است. در حالی که ما اینجا روی زمین هستیم، دانش محدودی در مورد خدا داریم.

ما نمیتوانیم خدا را آنطور که واقعاً در حال حاضر هست بشناسیم. بنابراین، نمیتوانیم راز تثلیث مقدس را کاملاً درک کنیم.

همانطور که پولس رسول به ما میگوید: «اکنون همه چیز را مانند تصویری محو در آینه میبینیم، اما آنگاه رو در رو خواهیم دید. اکنون دانش من محدود است، اما آنگاه همه چیز را کاملاً خواهم شناخت، همانطور که کاملاً شناخته شدهام.»

تا وقتی که ما اینجا هستیم، خدا را آنطور که واقعاً هست نمیبینیم. به نوعی، خدا خودش را از ما پنهان میکند.

خداوند پری او را پنهان میکند.

چرا؟ چون این راهی است که خدا برای رسیدن به عشق ما استفاده می کند.

اگر خدا خود را کاملاً به ما آشکار میکرد، چنان مجذوب او میشدیم که نمیتوانستیم آزادانه او را دوست داشته باشیم.

عشق واقعی باید چگونه باشد؟

برای اینکه واقعاً خدا را دوست داشته باشیم، باید او را آزادانه دوست داشته باشیم.

بنابراین، خدا ما را میخواند، اما او کسی را مجبور به دعا کردن، کاتولیک شدن یا آمدن به کلیسا نمیکند.

اگر واقعاً خدا را دوست داریم، باید آزادانه عشق خود را به او نشان دهیم.

تثلیث مقدس، جامعهای از عشق است. این جامعه که آشکار شده اما معنای آن تا حدودی پنهان مانده است، در انتظار لحظهای است که بتواند خدا را رو در رو ببیند.

زیستن در تثلیث به معنای زیستن در عشق به خدا است که عشق حقیقی است. این عشقی است که باید در خانواده، محل کار و کلیسا زیسته شود.

پس خدا وجود دارد.

باشد که مریم به ما در درک راز تثلیث کمک کند. باشد که تثلیث - پدر، پسر و روح القدس - را به عنوان عشق عظیم و پنهان خدا به بشریت ببینیم.