Vaaz – Paskalya’nın 6. Pazar Günü – 10 Mayıs 2026

Bugünkü Yuhanna İncili bölümünde İsa bize sevginin gerçek anlamını öğretmektedir. Çünkü bugün dünyada en çok kullanılan ama aynı zamanda en çok yanlış anlaşılan kelimelerden biri “sevgi”dir.

Günümüz dünyası sevgiyi çoğu zaman sadece bir duygu, bir heyecan, bir çıkar ya da geçici bir hoşlanma olarak göstermektedir. İnsanlar çoğu zaman işine geldiği sürece sevmekte; karşılık aldığı sürece sevmektedir. Sevgi, fedakârlık değil de yalnızca “kendimi iyi hissetmem” biçiminde anlaşılmaya başlanmıştır.

Ama İsa’nın anlattığı sevgi farklıdır. İsa şöyle demektedir: “Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirirsiniz.” İsa burada bize şunu göstermektedir: Gerçek sevgi yalnızca söz değildir; sadakat, itaat ve yaşam biçimidir. İsa’yı sevmek sadece “Seni seviyorum Rab” demek değildir. O’nun öğrettiklerini yaşamak demektir. İşte Hristiyan olmak ve Mesih’i takip etmek aslında budur. Dinlememiz ve yapmamız gerekir.

İsa sevgisini çarmıhta göstermiştir. O’nun sevgisi yalnızca güzel sözlerden oluşmamaktadır; fedakârlık, teslimiyet ve sonuna kadar sadakattir. Elbette duygular vardır. Duygularımız olduğunu inkâr edemeyiz. Biz insanız. Duygular bize yardım edebilir. Sorun, sevginin tüm anlamını duygulara yüklediğimizde ortaya çıkar.

Ve sonra İsa büyük bir vaat vermektedir: O’nu seven ve sözünü tutan kişiye Kutsal Ruh verilecektir. Çünkü Kutsal Ruh, Allah’ın isteğine kapalı bir yürekte yaşamaz. Bu nedenle İsa sevgi ile itaati birbirinden ayırmamaktadır.

Peki, “Allah’ın verdiği On Emir’i yerine getirmek” ne demektir? Bu, sadece kuralları ezberlemek ya da korkuyla din yaşamak değildir. Allah’ın sözünü yürekte saklamak ve onu günlük yaşamda uygulamaktır. Yani İsa’nın öğrettiklerini hayatımıza taşımaktır. En önemli ve en büyük emir, her şeyden çok Allah’ı sevmek ve komşumuzu kendimiz gibi sevmektir.

Buyrukları yerine getirmek; bizi kıranı affetmek, yalan yerine doğruyu seçmek, adaletsizlikten uzak durmak ve temiz yürekli yaşamak demektir. Temiz yürekli yaşamak, tamamen Allah’a bağlanmayı arzulayan saf bir kalbe sahip olmak anlamına gelir. Aynı zamanda aileye saygı göstermek, yoksullara yardım etmek, istemesek bile dua etmeye devam etmek, zorluklarda imanda sadık kalmak ve insanları somut şekilde sevmek de buyrukları yerine getirmenin bir parçasıdır. Allah ile olan bağımızı her gün sürdürmeliyiz. Çünkü buyrukları yerine getirmek, her gün Allah’ı seçmektir.

Bunu günlük hayatta nasıl yapabiliriz? Birisi bize kötü davrandığında nefretle karşılık vermeyip sabırlı davranıyorsak, Allah’ın buyruğunu yerine getiriyoruz demektir. Kimsenin görmediği yerde bile günaha karşı mücadele ediyorsak, buyrukları yerine getiriyoruz demektir. Karşılık beklemeden birine yardım ettiğimizde, Mesih’in sevgisini yaşamış oluyoruz.

Ama bunu tek başımıza yapmak kolay değildir. Allah’ın isteğini yerine getirmek ve İsa’yı meyve verecek şekilde takip etmek için Allah’ın lütfuna ihtiyacımız vardır. Bu nedenle İsa Kutsal Ruh’u vaat etmektedir. Kutsal Ruh bize güç verir, yol gösterir ve zor görünen şeyleri yapabilmemiz için bizi destekler. Kutsal Ruh olmadan buyruklar ağır gelir. Kutsal Ruh ile buyruklar yaşam yoluna dönüşür.

Dünya şöyle der: “Canın ne istiyorsa onu yap.” İsa ise şöyle der: “Sonsuz yaşama götüren yolu seç.” Dünya şöyle der: “Sevgi sadece hissetmektir.” İsa ise şöyle der: “Sevgi sadık kalmaktır.”

Ve İncil’in sonunda İsa bizi teselli eder: “Sizi öksüz bırakmayacağım.” Rab bizi asla terk etmez. Kutsal Ruh aracılığıyla bizimle birlikte yürümeye devam eder. Düşsek bile, zayıf olsak bile, Allah bizi bırakmaz.

Bugün kendimize şu soruyu soralım: Gerçekten İsa’yı seviyor muyuz? Ve hayatımız bunu gösteriyor mu? Rab’den isteyelim ki O’nu sadece sözlerle değil, hayatımızla da sevelim. Kutsal Ruh yüreğimizi değiştirsin ve Allah’ın buyruklarını korkudan değil, sevgiden dolayı yaşayabilelim.

Meryem Ana, İsa’nın bizden istediği şeyleri her zaman yapabilmemiz için bizim için aracılık etsin.