Vaaz – Mesih’in Öğrettiği Dua: Rab’bin Duası (Matta 6,7-15) – 18 Haziran 2026

Bugünkü İncil’de (Matta 6,7-15) İsa bize Hristiyan yaşamının temel bir gerçeğini öğretmektedir: nasıl dua etmemiz gerektiğini.

Havarileri O’nun sık sık dua ettiğini görüyor ve duasının farklı olduğunu fark ediyorlardı.

Bunun üzerine İsa yalnızca bazı sözler öğretmekle kalmaz, aynı zamanda dua ederken sahip olmamız gereken içsel tutumu da açıklar ve bize en mükemmel duayı verir: Rab’bin Duası (Göklerdeki Babamız).

Dua Nedir?

Katolik Kilisesi Kateşizmi’ne göre dua, ruhun Allah’a yükseltilmesi veya uygun iyiliklerin Allah’tan istenmesidir (KKİ 2559).

Dua, sadece bazı sözleri tekrarlamak ya da Allah’a ihtiyaçlarımızı bildirmek değildir.

Allah, daha biz istemeden neye ihtiyacımız olduğunu bilir. Dua her şeyden önce, Allah ile çocukları arasındaki sevgi dolu bir buluşma, canlı bir diyalogdur.

Dua ettiğimizde Allah’ı değiştirmeye çalışmayız; Allah’ın kalbimizi dönüştürmesine izin veririz.

Azize Avilalı Teresa şöyle der:

Dua çok düşünmek değil, çok sevmektir.

Nasıl Dua Etmeliyiz?

İsa şöyle uyarır:

Dua ederken putperestler gibi boş sözleri durmadan tekrarlamayın.

Rab burada tekrar edilen duaları değil, kalpten gelmeyen, mekanik ve anlamsız sözleri eleştirmektedir.

Bu nedenle dua ederken imanla, güvenle, içtenlikle, sebatla ve dikkatli bir kalple dua etmeliyiz.

Hristiyan duası, isteklerimizi elde etmek için kullanılan bir yöntem değil, Baba’ya yönelen bir evladın güven dolu konuşmasıdır.

Duanın Alçakgönüllü Ruhu

Kateşizm şöyle öğretir:

Alçakgönüllülük duanın temelidir. (KKİ 2559)

Gerçekten dua eden kişi Allah’a muhtaç olduğunu bilir. Gururlu insan kendi gücüne güvenir; alçakgönüllü insan ise Allah olmadan hiçbir şey yapamayacağını bilir.

Rab’bin Duası’na “Babamız” diyerek başladığımızda Allah’ın çocukları olduğumuzu kabul ederiz. “Bizim” dediğimizde ise yalnız olmadığımızı, Allah’ın ailesinin üyeleri olduğumuzu ilan ederiz.

Aziz Augustinus şöyle der: Alçakgönüllülük bütün erdemlerin temelidir.

Rab’bin Duası’ndaki Yedi Dilek

Katolik Kilisesi Kateşizmi, Rab’bin Duası’nın yedi dilekten oluştuğunu öğretir (KKİ 2803-2856).

İlk Üç Dilek: Allah’a Yöneliktir

1. Adın kutsal kılınsın

Allah’ın adı herkes tarafından tanınsın, sevilsin ve yüceltilsin diye dua ederiz.

2. Egemenliğin gelsin

Allah’ın Krallığı’nın kalplerde, Kilise’de ve bütün dünyada büyümesini dileriz.

3. Gökte olduğu gibi yeryüzünde de senin isteğin olsun

Kendi irademizi değil, Allah’ın isteğini kabul edip yerine getirebilmek için lütuf isteriz.

Son Dört Dilek: İnsanın İhtiyaçlarına Yöneliktir

4. Günlük ekmeğimizi bugün bize ver

Hem maddi ihtiyaçlarımız hem de ruhsal gıdamız için dua ederiz. Bu aynı zamanda Allah Sözü’nü ve Efkaristiya’yı da ifade eder.

5. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de suçlarımızı bağışla

Günahkâr olduğumuzu kabul eder ve Allah’ın merhametini dileriz. Merhamet isteyen kişi, başkalarına da merhamet göstermelidir.

6. Bizi ayartılmalara maruz bırakma

Denemeler ve ruhsal mücadeleler sırasında sadık kalabilmek için Allah’ın yardımını isteriz.

7. Bizi kötü olandan kurtar

Günahın, kötülüğün ve özellikle Şeytan’ın etkisinden korunmayı dileriz.

Rab’bin Duası, İsa Mesih’in bizzat öğrettiği dua olduğu için en mükemmel duadır. Bu duada istememiz, arzulamamız ve sevmemiz gereken her şey bulunmaktadır.

Aziz Kartacalı Kipriyanus şöyle yazar:

Mesih’in öğrettiği duadan daha ruhsal bir dua olabilir mi?

Ve Aziz Padre Pio şöyle der: Dua sahip olduğumuz en güçlü silahtır; Allah’ın kalbini açan anahtardır.

Bugün Rab bizleri dudaklarımızla değil, kalbimizle dua etmeye çağırıyor. Kendi gücümüze değil, göksel Babamızın merhametine güvenelim.

Her “Babamız” duasını okuduğumuzda, Allah’ın sevgili çocukları olduğumuzu hatırlayarak iman, alçakgönüllülük ve sevgiyle dua edelim.

Meryem Ana bize her zaman alçakgönüllülük ve dikkatle dua etmeyi öğretsin.