Vaaz – Mesih’in Dostluğuna Seçilmek, Aziz Matyas Bayramı – 14 Mayıs 2026

Aziz Matyas, ikonografide kitap ve balta ile tasvir edilir. Kitap, onun havari olarak İncil’e tanıklığını; balta ise geleneksel olarak şehitliğini simgeler.

Bugün Kilise, Aziz Matyas’ın bayramını kutluyor. O, Yahuda’nın ihaneti ve ölümünden sonra On İki Havari’nin sayısını tamamlamak için seçildi. Bugünkü İncil’de ise Yuhanna İncili’nde, İsa’nın havarilerine sunduğu dostluktan söz edilir. Bu iki metnin birbirini nasıl tamamladığını görmek çok güzeldir.

İsa’nın Göğe Yükselişi’nden sonra havariler aralarında bir eksiklik hissettiler. Bunun üzerine dua ederek şöyle dediler: “Rab, herkesin yüreğini bilen sensin; seçtiğin kişiyi bize göster.”

Matyas kendisini öne çıkarmadı, makam aramadı. O, baştan beri sessizce ve sadakatle İsa’nın yanında yürüyen biriydi. Belki en tanınmış kişi değildi, belki adı çok duyulmamıştı. Ama Allah onun yüreğini biliyordu.

Bu bize önemli bir gerçeği öğretir: İsa dünyadaki insanlar gibi seçmez. Dünya dış görünüşe, güce ve başarıya bakar. Ancak İsa, sadık ve alçakgönüllü yüreğe bakar. Bugünkü İncil’de İsa daha da derin bir söz söylüyor:

“Size artık kul demiyorum… size dostlarım diyorum.”

Ne büyük bir lütuf! Allah’ın Oğlu bize “dostlarım” diyor.

Kul sadece emir alır. Dost ise karşısındakinin yüreğini tanır, onunla birlikte yürür, sevgisini paylaşır. İsa bizimle soğuk ve uzak bir ilişki istemiyor. Sadece kuralları yerine getiren insanlar olmamızı istemiyor. O, sevgisinde yaşayan dostlar istiyor. Bu nedenle şöyle diyor: “Benim sevgimde kalın.”

İsa’nın dostu olmak ne demektir? O’na yakın yaşamak, dua etmek, Sözünü dinlemek ve hayatımızın O’nun sevgisiyle değişmesine izin vermektir. Gün içinde İsa ile konuşmaktır. Aziz Matyas bunun güzel bir örneğidir. İncil’de adı çok geçmez ama sadık kaldı. Öğrencilerle birlikte bekledi, dua etti, umut etti. Ve zamanı geldiğinde İsa onu seçti.

Bizim hayatımızda da böyledir. Bazen şöyle düşünebiliriz:

• “Ben önemli biri değilim.”

• “Ben yeterince iyi değilim.”

• “Ben kutsal biri değilim.”

Ama İsa hâlâ seçmeye ve sevmeye devam ediyor. Hâlâ sıradan insanları çağırıyor. İsa herkesi çağırır; bizi de çağırmıştır. İsa’nın yaptığı her çağrı, Allah’ın bize duyduğu gerçek sevgiyi yaşamaya yönelik bir çağrıdır.

Ve bugün bize de şöyle diyor: “Sizi ben seçtim.” İlk önce biz İsa’yı seçmedik. Önce O bizi sevdi. Vaftizde bizi ismimizle çağırdı. Ve bugün bizi sadece hizmetkâr olmaya değil, O’nun dostu olmaya çağırıyor.

Peki bu dostluğun işareti nedir? İsa kendisi cevap veriyor:

“Benim sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin.”

İsa’nın dostu olan kişi;

• affetmeyi öğrenir,

• hizmet eder,

• başkalarını kabul eder,

• başkalarının yükünü taşır,

• herkesi kendisi gibi sever

• ve zorluklarda sadık kalır.

Bugün Aziz Matyas’ın şefaatiyle dua edelim: İnsanların övgüsünü değil, Mesih’in sevgisinde kalmayı arayalım. Ve bir gün Rab’den şu sözleri duyalım: “Sen benim hizmetkârım oldun” değil, “Sen benim dostumsun.” Bugün Meryem Ana’nın şefaatiyle bu lütfu dileyelim.