Vaaz – Meryem Ana'nın Acılarını Anma Günü – 15 Eylül 2026

Dün Kilise olarak Kutsal Haç’ın Yüceltilmesi Bayramı’nı kutladık.

Bugün ise Meryem Ana'nın Acılarını anıyoruz. Bu iki günün art arda gelmesi tesadüf değildir. Çünkü Meryem’in acısı, Mesih’in Haçı ile derinden bağlıdır.

Meryem Ana’ya duyulan bu bağlılık, Kilise’nin ilk dönemlerinden itibaren gelişmiş ve özellikle Meryem’in İsa’nın çilesine ve ölümüne katılışı üzerine düşünülmesiyle derinleşmiştir.

Zamanla Kilise, Meryem’in yedi acısını özel olarak anmaya başlamıştır. Böylece Meryem, acı içinde bile Allah’a sadık kalan Anne olarak bizlere örnek olmuştur.

Bugünkü İncil’de şöyle okuyoruz:

İsa’nın çarmıhının yanında annesi duruyordu... (Yuhanna 19,25)

Bu cümle çok şey anlatıyor: Meryem kaçmadı. Oğlunun çarmıhının yanında kaldı.

Dün Haç’a baktık; bugün ise Haç’ın yanında duran Meryem’e bakıyoruz. Çünkü gerçek sevgi yalnızca sevinç zamanlarında değil, acı zamanlarında da yanında kalmayı bilir.

İsa çarmıhta Meryem’e şöyle der:

Kadın, işte oğlun!

Sonra öğrencisine:

İşte annen!

Böylece İsa, Meryem’i yalnızca Yuhanna’ya değil, bütün öğrencilerine anne olarak emanet eder. Haç’ın dibinde Meryem, Mesih’e inanan herkesin annesi olur.

Meryem bize acıyı aramayı değil, acı geldiğinde imanımızı kaybetmeden Allah’ın yanında kalmayı öğretir.

Bugün birçok insanın kendi haçı vardır: hastalık, yalnızlık, aile sıkıntıları, kayıplar, korkular ve gözyaşları...

Meryem bütün bunları anlayan bir annedir. Çünkü o da oğlunun çarmıhının altında gözyaşı döktü. Fakat onun acısı umutsuz bir acı değildi.

Meryem, acının içinde bile Allah’a güvenmeye devam etti.

Bugün Meryem Ana’dan bizim için dua etmesini isteyelim.

Bize zor zamanlarda İsa’nın Haçı’nın yanında kalmayı, imanımızı korumayı ve umudumuzu kaybetmemeyi öğretsin.