Vaaz – “Benim sevgimde kalın” – Yuhanna 15,9-11 – 7 Mayıs 2026

Bugünkü İncil’de İsa bize kendi sevgisinde kalmaktan söz ediyor: “Benim sevgimde kalın. Buyruklarımı yerine getirirseniz sevgimde kalırsınız.”

Bugün dünya sevgiden çok söz ediyor. Şarkılarda, filmlerde, sosyal medyada her yerde sevgiyi duyuyoruz. Ama çoğu zaman sevgi yalnızca bir duygu, geçici bir his gibi sunuluyor. Eğer bir şey hissediyorsam seviyorum; artık hissetmiyorsam sevgi bitmiştir deniliyor.

Fakat İsa bize çok daha derin bir gerçeği öğretiyor. Gerçek sevgi sadece hissetmek değildir. Sevgi bir karardır, sadakattir, Allah’ın isteğini yerine getirmektir.

Bu nedenle İsa sevgiyi buyruklarla birleştiriyor: “Buyruklarımı yerine getirirseniz sevgimde kalırsınız.”

İsa bize sevmenin yalnızca güzel sözler söylemek ya da güçlü duygular hissetmek olmadığını gösteriyor. Sevmek bazen zor olsa bile Allah’a itaat etmektir. Sevmek zor olduğunda affetmektir. Yorulduğumuzda hizmet etmektir. Sevmek sonuna kadar sadık kalmaktır.

Yarının İncil’inde İsa bize en büyük buyruğu hatırlatacak: Allah’ı ve komşumuzu kendimiz gibi sevmek. Bu iki sevgi birlikte yürür. Yanımızdaki kardeşimizi somut şekilde sevmiyorsak, Allah’ı sevdiğimizi söyleyemeyiz.

Yeryüzünde yaşayabileceğimiz görünür sevgi, eylemlerle ortaya çıkar. Sevgi, başkası için bir şey yaptığımızda somut hale gelir: yardım ettiğimizde, dinlediğimizde, sevgiyle düzelttiğimizde, ilgilendiğimizde, zamanımızı feda ettiğimizde, biri için dua ettiğimizde.

Birini sevip sevmediğimizi, o kişiye karşı bir şeyler hissedip hissetmediğimize bakarak anlayamayız. Bir kişinin iyiliğini dileyebiliyorsak ve onun mutlu olmasını istiyorsak, bu onu sevdiğimiz anlamına gelir.

Herkes için dilememiz gereken en büyük iyilik, Ebedi Kurtuluş’tur.

Ve o kişiye iyilik dilediğimde, ihtiyaçlarını karşılamak için somut bir şey yapabilirsem, onun için dilediğim şeyi gerçekleştirebilirim.

İsa bizi böyle sevdi. O’nun sevgisi sadece sözlerde ya da duygularda kalmadı. Bizim için çarmıhta hayatını verdi.

Bugün Mesih’in sevgisinde kalabilme lütfunu isteyelim; sadece geçici duygularla değil, itaat, sadakat ve somut sevgiyle dolu bir yaşamla.

Böylece sevincimiz tamamlanmış olacaktır; tıpkı İsa’nın İncil’de vaat ettiği gibi.

Meryem Ana, tıpkı kendi hayatında her zaman yaptığı gibi, bize de her zaman Allah’ın isteğini yerine getirerek sevmeyi öğretsin.