“Allah dünyayı o kadar çok sevdi ki…”(Yuhanna 3,16-21) – Vaaz – 15 Nisan 2026

Bugünün İncil’i, imanımızın derin ve en teselli verici gerçeklerinden birini bize sunuyor: Allah, Oğlunu dünyayı yargılamak için değil, dünya O’nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. “Allah dünyayı o kadar çok sevdi ki…” — her şey bu cümle ile başlar. Herhangi bir buyruktan önce, her kuraldan önce, her beklentiden önce sevgi vardır.

Allah yargılamak için değil, sevmek için hareket eder. O’nun verdiği buyruklar bizi hapsetmek için değil, gerçek hayata yönlendirmek içindir.

Ama çoğu zaman buyrukları yanlış anlarız. Onları bir yük, sert sınırlar ya da hatta bir mahkûmiyet aracı gibi görürüz. Oysa İncil bize şunu öğretir: Allah mahkûm etmek istemez, kurtarmak ister. Buyruklar karanlığa sürükleyen zincirler değil, ışığa götüren yollardır.

İsa dünyaya gelen ışıktır. Ve metin bize şunu söyler: bazıları karanlığı tercih etti, çünkü yaptıkları kötüdür. Burada önemli bir gerçek vardır: Allah kimseyi zorla mahkûm etmez. İnsan, ışığı reddettiğinde kendi kendini karanlıkta bırakır. Allah ise sürekli kurtuluşu sunar, ama özgürlüğümüze saygı duyar.

Bu yüzden buyrukları yaşamak korkudan doğmamalıdır. Ceza korkusuyla değil, sevgiyle yaşamalıyız. Sevdiğimizde memnun etmek isteriz; Allah’ı sevdiğimizde de O’nun isteğine göre yaşamayı arzularız.

İyilik yapmak, kötülükten kaçınmak, gerçeği aramak, adaleti yaşamak — bütün bunlar ancak Allah sevgisinden doğduğunda gerçek anlamını bulur. Sevgi olmadan yasa ağır bir yük olur; sevgiyle ise hayat, sevinç ve özgürlük yoluna dönüşür.

Bugün kendimize şu soruyu soralım: İmanımı cezadan korktuğum için mi, yoksa İsa’ya olan sevgimden mi yaşıyorum? Allah’ı yargılayan biri olarak mı görüyorum, yoksa seven ve kurtaran biri olarak mı?

Rabbimizden, ışıkta yürümek için lütuf dileyelim. Allah’ın sevgisini kabul edelim ve bu sevgiye hayatımızla karşılık verelim. Yaptığımız her şey zorunluluktan değil, bizi ilk seven Allah’a duyduğumuz sevgiden doğsun.

Meryem Ana bize emirleri korkudan değil, sevgiden dolayı yerine getirmeyi öğretsin. Allah’ın isteğini ne kadar çok yerine getirirsek, Allah’a o kadar çok yaklaşırız.